Najczęstsze przyczyny zaparć

*
01.06.2012 15:21
A A A
Witam, od dość dawna mój stolec ma konsystencję dość twardych, gładkich, mniejszych i większych pozlepianych ze sobą kulek (grudek). Wypróżnienie stało się trudne i często zmuszona jestem do "ręcznej" pomocy. Co może być przyczyną? Czy to oznaka zmiany chorobowej? Z góry dziękuję za informacje.
Przyczyn zaparć jest bardzo wiele. Najczęściej występuje tzw. zaparcie idiopatyczne, czyli takie, którego nie powoduje żadna choroba jelita. Polega ono na zwolnieniu całkowitego lub odcinkowego pasażu przez jelito grube lub nieprawidłowym działaniem mięśni dna miednicy. Bardzo często zaparcie ma tło psychosomatyczne, jak w zespole jelita drażliwego. Zaparciom sprzyjają często występujące uchyłki jelita grubego i żylaki odbytu (hemoroidy). Mogą także występować w chorobach układu nerwowego (np. neuropatia cukrzycowa, choroby naczyniowe mózgu, choroba Parkinsona), endokrynologicznych (np. niedoczynność tarczycy, niedoczynność przysadki, nadczynność przytarczyc), metabolicznych (np. w mocznicy), tkanki łącznej (np. w twardzinie układowej), a także w depresji. Przyczyną zaparć mogą być również liczne leki, m.in. znieczulające i przeciwbólowe, przeciwdepresyjne, przeciwdrgawkowe, przeciwparkinsonowskie, preparaty żelaza, wapnia, glinu, opioidy, przeciwnadciśnieniowe (beta-blokery, sartany, diuretyki, blokery kanału wapniowego) i doustne środki antykoncepcyjne.

Czasami zaparcie jest sygnałem poważniejszych chorób, np. zwężeń w przebiegu zapalnych chorób jelit, niedokrwienia jelit, niedrożności przewodu pokarmowego, raka jelita grubego. Należy zwrócić uwagę na to, czy zaparcie jest objawem nowym, którego wcześniej nie było, oraz czy nie towarzyszą mu inne alarmujące objawy, np. chudnięcie, niedokrwistość, krwawienia z przewodu pokarmowego, nocne bóle brzucha.

Warto zgłosić się do lekarza, który na podstawie wywiadu określi przyczynę zaparć albo w razie wątpliwości zleci dodatkowe badania. Zwłaszcza osoby z dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku raka jelita grubego powinny mieć wykonane badanie kolonoskopowe już po 40. roku życia.

Lekarz zaleci również leki przeciwdziałające zaparciom, jeśli metody naturalne okażą się nieskuteczne. Jedną z najistotniejszych części terapii antyzaparciowej jest dieta. Należy zwiększyć objętość spożywanego błonnika pokarmowego (otręby pszenne, musli, owoce) i pamiętać o wypijaniu odpowiedniej ilości płynów (ponad 3 l/d).

Zalecana jest codzienna aktywność fizyczna. Niezmiernie ważne są odpowiednie warunki wypróżniania - spokój, brak pośpiechu, próby spokojnego wypróżniania bez nadmiernego parcia. Po konsultacji z lekarzem należy odstawić leki nasilające zaparcia.

Pokrewne tematy: www.gastrologia.mp.pl

Odpowiedziała
dr n. med. Anna Mokrowiecka
specjalista chorób wewnętrznych
Oddział Kliniczny Gastroenterologii Ogólnej i Onkologicznej
Uniwersytecki Szpital Kliniczny UM w Łodzi

Odpowiedzi przygotowuje: Medycyna Praktyczna: lekarze pacjentom.



Wróć do serwisu | Przeczytaj regulamin