Przed pobraniem należy przygotować jałowy pojemnik (dostępny w aptece), następnie przemyć delikatnie okolicę cewki moczowej, pierwszą porcję moczu oddać do sedesu, wstrzymać mikcję, kolejne 50-100 ml oddać do pojemnika, a pozostałą porcję do sedesu. Potem trzeba dokładnie zakręcić pojemnik. Próbkę najlepiej dostarczyć do laboratorium w ciągu 30 minut od pobrania. Optymalny dopuszczalny odstęp to dwie godziny. W tym czasie próbkę powinno się chronić przed słońcem i najlepiej przechowywać w lodówce.

W badaniu ogólnym moczu ocenia się jego zabarwienie, przejrzystość, odczyn (norma pH – 5,5-6,8) i ciężar właściwy (norma 1,015-1,025 g/ml).

W moczu szukamy także, a właściwie liczymy na to, że nie znajdziemy: białka (może świadczyć o chorobie nerek), urobilinogenu (może świadczyć o chorobach wątroby), glukozy (jej obecność może świadczyć o cukrzycy) czy ciał ketonowych. Nieprawidłowe wyniki badania ogólnego moczu sugerują najczęściej zakażenia układu moczowego, kamicę bądź niewydolność nerek.