Niedobór magnezu może objawiać się m.in. skurczami, zaburzeniami koncentracji, uwagi i pamięci, zmęczeniem czy kłopotami ze snem. Niedobór magnezu może być związany z nieprawidłową dietą, ale badania wykazują, że jest związany również z niektórymi chorobami.
Ten artykuł czytasz w ramach bezpłatnego limitu

Magnez to bardzo ważny makroelement, niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bierze udział w wielu procesach fizjologicznych, m.in. kurczliwości mięśni, termoregulacji, a także w regulacji ciśnienia tętniczego krwi.[1] Wywiera ochronny wpływ na serce, przeciwdziałając niedotlenieniu i niedokrwieniu, jest też elementem niezbędnym dla rozwoju i mineralizacji kości. Szacuje się, że ciało dorosłego człowieka zawiera 20-35 g magnezu, w większości skumulowanego w układzie kostnym (60 proc.) oraz w tkance mięśniowej i tkankach miękkich (39 proc.).[1]

Co powoduje brak magnezu?

Niestety, szacuje się, że większość Polaków boryka się z niedoborem magnezu. Niewystarczającą podaż magnezu może mieć nawet 61-90 proc. mężczyzn oraz 52-70 proc. kobiet.[1] Przyczyn niewystarczającej podaży tego pierwiastka jest wiele, w tym zbyt mała jego podaż z dietą. Jest to m.in. związane z tym, że stosowane nawozy sztuczne czy kwaśne deszcze prowadzą do zubożenia gleby w składniki mineralne. To z kolei powoduje obniżenie zawartości magnezu w żywności.[2] Przyswajaniu magnezu nie sprzyja dieta bogata w tłuszcze, cukier i wapń czy produkty przetworzone.[1] Wpływ na podaż magnezu ma także spożywanie używek: picie dużej ilości kawy, herbaty, spożywanie alkoholu. Niedobór może być też związany ze stosowaniem określonych leków np. uspokajających czy antybiotyków.[3]  

Czy istnieje związek magnezu z cukrzycą?

Niedobór magnezu często współwystępuje z różnymi chorobami, np. nadczynnością tarczycy, nadciśnieniem tętniczym, miażdżycą, osteoporozą, migreną czy astmą.[1] Może być także czynnikiem ryzyka rozwoju insulinooporności i cukrzycy typu 2.[1],[4],[5]

Magnez odgrywa kluczową rolę w metabolizmie glukozy oraz insuliny, bierze udział w regulacji transportu glukozy do komórki, jak również w procesie wydzielania insuliny przez trzustkę. Obserwacje osób dorosłych, zdiagnozowanych na cukrzycę typu 2, wykazują wysoką częstość występowania niedoboru magnezu, prawie u połowy z nich.[4] I odwrotnie - badania wykazały, że w przypadkach niskiego stężenia magnezu w surowicy krwi, istnieje zwiększone ryzyko cukrzycy typu 2.[6]

Materiał promocyjny Partnera
Materiał promocyjny Partnera 

Zarówno w przypadku zdiagnozowanej cukrzycy typu 2, jak i już w stanach przedcukrzycowych warto więc rozważyć przyjmowanie preparatów magnezu.

Wykazano bowiem, że magnez wpływa na poprawę parametrów wrażliwości komórek na insulinę u osób z wysokim ryzykiem cukrzycy typu 2 (poprzez zmniejszenie insulinooporności i zwiększenie wydzielania insuliny) oraz poprawę metabolizmu glukozy u diabetyków.4 Rekomendacje w sprawie dawkowania i sposobu przyjmowania magnezu można otrzymać od lekarza lub farmaceuty.

Dlaczego warto stosować magnez?

Przyjmowanie preparatów magnezu pozwala eliminować takie objawy jego niedoborów, jak np. drżenie rąk, skurcze i ruchy mimowolne, zaburzenia koncentracji, pogorszenie jakości snu, nerwowość, rozdrażnienie czy ból głowy.[1] Ile magnezu powinno się przyjmować? Wpływ na to ma wiele czynników, w tym poziom codziennego stresu, dieta, przyjmowane leki. Także to sprawa indywidualna, ważniejsza jest systematyczność. Istotny jest również wybór odpowiedniego preparatu. Organizm znacznie lepiej przyswaja organiczne związki magnezu, takie jak np. cytrynian czy mleczan magnezu[7]. Dobrze, aby preparat magnezowy zawierał również witaminę B6, która dodatkowo zwiększa przyswajanie tego pierwiastka.[8]

[1] M. Jędrzejek, „Stosowanie preparatów magnezu w praktyce lekarza rodzinnego" Jędrzejek M, Mastalerz-Migas A, Bieńkowski P, et al. Stosowanie preparatów magnezu w praktyce lekarza rodzinnego. Lekarz POZ. 2021;7(2).
[2] Grzebisz W. – Magnez – żywność i zdrowie człowieka. Journal of Elementology 2010, 16(2): 299-323, https://bibliotekanauki.pl/articles/15770 data dostępu 27.04.22
[3] Gisèle Pickering , André Mazur , Marion Trousselard , Przemyslaw Bienkowski ,Natalia Yaltsewa , Mohamed Amessou , Lionel Noah , Etienne Pouteau. Magnesium Status and Stress: The Vicious Circle Concept Revisited. Nutrients 2020, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7761127/pdf/nutrients-12-03672.pdf, data dostępu 01.04.2022.
[4] Ehrlich B, Barbagallo M, Classen HG i wsp. Significance of magnesium in insulin resistance, metabolic syndrome, and diabetes – recommendations of the Association of Magnesium Research e.V. Trace Elem Electrolytes 2017; 34: 124-129.
[5] Veronese N, Watutantrige-Fernando S, Luchini C, Solmi M, Sartore G, Sergi G, Manzato E, Barbagallo M, Maggi S, Stubbs B. Effect of magnesium supplementation on glucose metabolism in people with or at risk of diabetes: a systematic review and meta-analysis of double-blind randomized controlled trials. Eur J Clin Nutr. 2016 Dec;70(12):1354-1359.
[6] Kao WH, Folsom AR, Nieto FJ, Mo JP, Watson RL, Brancati FL. Serum and dietary magnesium and the risk for type 2 diabetes mellitus: the Atherosclerosis Risk in Communities Study. Arch Intern Med. 1999 Oct 11;159(18):2151-9.
[7] Coudray C et al. Magnesium absorption from different mg salts. Magnes Res 2005; 18 (4):215-23
[8] Anna Jabłecka, Katarzyna Korzeniowska, Anna Skołuda, Artur Cieślewicz, Preparaty magnezu. Farmacja Współczesna 2011, https://www.akademiamedycyny.pl/wp-content/uploads/2016/05/201101_Farmacja_004.pdf data dostępu 27.04.2022.

Czytaj ten tekst i setki innych dzięki prenumeracie
Wybierz prenumeratę, by czytać to, co Cię ciekawi 
Wyborcza.pl to zawsze sprawdzone informacje, szczere wywiady, zaskakujące reportaże i porady ekspertów w sprawach, którymi żyjemy na co dzień. Do tego magazyny o książkach, historii i teksty z mediów europejskich.
Więcej