O konkursie Jutronautów "Bilet za horyzont" dowiedziałam się przypadkiem. Zaciekawiła mnie sekcja architektura i Agnieszka Labus, która założyła fundację Laboratorium Architektury LAB60+ zajmującą się projektowaniem przestrzeni z uwzględnieniem potrzeb osób starszych. Agnieszka była w stanie przekuć istotne społecznie idee projektowe w model biznesowy.

Współpracę rozpoczęłyśmy właściwie natychmiast po ogłoszeniu wyników konkursu w listopadzie 2018 r., od udziału w projekcie Warszawskiej Dzielnicy Społecznej – pionierskiego w Polsce projektu urbanistycznego realizowanego przez biuro architektoniczne BBGK, w którym LAB60+ występowało w roli eksperta od zagadnień społecznych.

Odpowiadałam za przygotowanie wytycznych dotyczących projektowania części wspólnych na osiedlu - zarówno przestrzeni otwartych, jak i wewnątrz obiektów. Miałam przygotować ich plan i przykłady już istniejących, funkcjonalnych rozwiązań wraz z ich schematami funkcjonalnymi i informacjami o metrażu. 

Dzięki udziale w projekcie mogłam nie tylko pogłębić i wykorzystać swoją wiedzę dotyczącą planowania przyjaznych, integrujących przestrzeni zamieszkania, ale także rozwijać umiejętności miękkie. Moje zaangażowanie w projekt zaowocowało zaproszeniem do warszawskiego Radia Kolor, gdzie red. Ewelina Kamińska pytała mnie o założenia WDS-u, a także prezentację założeń projektowych podczas spotkania eksperckiego w Zodiaku.

Reprezentowałam też LAB60+ na konferencji w Mińsku Mazowieckim, gdzie udzielałam prelekcji w ramach odrębnego projektu rządowego „Miasto inteligentnych dzielnic”. To wystąpienie pomogło mi nie tylko ćwiczyć umiejętności mówcy, ale także nawiązać ciekawe kontakty zawodowe.

W ramach stypendium odwiedziłam również moją mentorkę na Śląsku; spędziłam tam kilka dni, poznając region i wyjątkową śląską architekturę, a także rozmawiając z Agnieszką o jej doświadczeniach budowania fundacji. Odwiedziłyśmy Wydział Architektury Politechniki Śląskiej, gdzie wspólniczka Agnieszki Iwona Benek zapoznała mnie z nowymi interdyscyplinarnymi projektami, w których razem działają studenci architektury, informatyki i medycyny. 

Współpraca z Agnieszką Labus i LAB-em była jednym z czynników, które pomogły mi podjąć decyzję o aplikacji na studia doktoranckie na Politechnice Warszawskiej i uzyskać pierwsze (ex aequo) miejsce w rekrutacji. Przyczyniła się także do zaproszenia na warsztaty architektoniczne Architektour organizowane przez fundację Na Dużą Skalę, podczas których po raz pierwszy sprawdziłam się w roli tutora.

Podczas całego okresu trwania stypendium czułam się jak partner w dyskusjach zarówno o kwestiach merytorycznych, jak i o samym funkcjonowaniu LAB-u. Agnieszka i Iwona dbały o to, abym mogła swobodnie zgłaszać wszelkie pomysły i wątpliwości i abym poczuła się równoprawną członkinią zespołu.

Doświadczenia tego roku podsyciły i ukierunkowały moje zainteresowania naukowe, towarzyszące mi równolegle w pracy architekta. Przy wsparciu mojej promotorki dr hab. inż. arch. Krystyny Solarek, prof. na Politechnice Warszawskiej mam teraz zamiar rozwijać i pogłębiać je w formie doktoratu i starać się – na wzór Agnieszki – w przyszłości połączyć akademickie doświadczenie z dostarczaniem innowacyjnych, opartych na wiedzy rozwiązań przestrzennych.

Wielkie dzięki za tę szansę – jutro wydaje mi się dzisiaj bardzo ekscytujące.