Ten artykuł czytasz w ramach bezpłatnego limitu

Polski Kościół katolicki, choć nie ma do tego prawa, głęboko zaangażował się po jednej stronie sporu, jakiego aktualnie doświadczamy w Polsce. A jest to spór nie tylko polityczny, ale także cywilizacyjny, kulturowy. Jest to spór nie tylko dzisiejszy, nie tylko w perspektywie jednych wyborów, jednej kadencji, ale spór wielopokoleniowy.

Polska podzielona

Polacy (społeczeństwo) wydają się podzieleni tak głęboko, że wspólne życie jest trudne do wyobrażenia, o ile nie niemożliwe. Są wyznawcy teorii spiskowych dziejów, gorzej wykształceni czy nawet w ogóle nie wykształceni, bez większych potrzeb w zakresie kultury, bez zrozumienia demokracji i jej praw, bez właściwej dla współczesnego Europejczyka tolerancji, ludzie zapatrzeni w bizantyjsko-rosyjsko-azjatycki wschód z dobrym carem na czele, nieradzący sobie w życiu, ewentualnie zdolni do pracy „na zmywaku” w „starej Europie” i spełniający mocą tradycji rytuały religijne bo „łojciec i dziad” tak robili, i nie wymaga to znajomości teologii i encyklik nawet encyklik umiłowanego papieża Polaka, a wystarcza jedynie wiara w biznesmena z Torunia, który panią prezydentową wyzywał od czarownic.

Jest też druga Polska, Polska ludzi, którzy lepiej sobie radzą w życiu, są znacznie lepiej wykształceni, zdolni do odczytywania znaków czasu, rozróżniający pomiędzy kulturą a propagandą, rozróżniający pomiędzy „przaśnymi, narodowymi hołupcami” a książką, sztuką „obrazoburczą”, sztuką otwierającą nowe pola i wizje.

Jedna Polska uznaje, że „niech na całym świecie wojna, byle polska wieś spokojna” i „tylko pod krzyżem, tylko pod tym znakiem, Polska jest Polską a Polak Polakiem”, a druga Polska uważa, że to jest skarlenie, że takie myślenie to wpychanie do zaścianka i na peryferie współczesnego świata.

Taniec na grobach

Najnowszym osiągnięciem w historii dziejów głupoty w Polsce są przedstawione wyniki prac (?) przedziwnej, mocno ideologicznej podkomisji badającej doskonale zbadany i prześwietlony wypadek lotniczy samolotu prezydenckiego pod Smoleńskiem w 2010 roku.

W tym tragicznym wypadku zginęło 96 osób. Każdej z tych osób należy się szacunek, a rodzinom wielkie współczucie. Jednak zarówno współczucie, jak i szacunek utrudnia upolitycznienie całego tego smutnego wydarzenia oraz diabelski taniec na grobach, jaki niektórzy z uporem maniaka, cynicznie organizują od siedmiu lat.

Kiedy w ostatni poniedziałek ta przedziwna podkomisja przedstawiła wyniki swoich rocznych prac i stwierdziła wybuch bomby o trudnej do zapamiętania nazwie, której jeszcze nigdy w historii terroryzmu nie użyto, biskup M. Jędraszewski, dawniej z Łodzi a obecnie z Krakowa, uznał za stosowne, w duchu chrześcijańskiej miłości, miłosierdzia i wybaczenia oraz zapewne mając głęboko w sercu ósme przykazanie dekalogu: „Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu”, kategorycznie, choć niezbyt mądrze się wypowiedzieć.

Biblia o głupcach

Postanowiłem sprawdzić, co Biblia mówi o głupcach i znalazłem sporo, co cytuję poniżej. Cytaty te przedstawiam nawet nie dla przemyślenia M. Jędraszewskiemu, ponieważ w jego przemyślenia nieszczególnie wierzę, ale, ot tak, dla własnego ćwiczenia intelektualnego:

„Głupi nie lubi się zastanawiać, lecz tylko swe zdanie przedstawić”.

„Głupi od razu okazuje swą złość, lecz roztropny nie zważa na obelgę”.

„Istnieje pewne zło, które dzieje się pod słońcem: że głupców stawia się na wysokich stanowiskach, a zasobni w mądrość siedzą nisko”.

„Język mądrych wyświadcza dobro wiedzą, lecz usta głupich tryskają głupotą”.

„Kto chodzi z mądrymi, stanie się mądry, lecz kto się zadaje z głupcami, temu źle się powiedzie”.

„Lepiej człowiekowi spotkać niedźwiedzicę, która straciła młode, niż głupca w jego głupocie”.

Emerytowany ksiądz biskup Pieronek napomknął o głupotach wypowiadanych w kontekście wypadku smoleńskiego i tak zwanej podkomisji oraz w nawiązaniu do wypowiedzi M. Jędraszewskiego.

Panu Prezydentowi do sztambucha

Czytając w Biblii o głupcach, znalazłem także cytat, który chciałbym zaprezentować panu prezydentowi po jego „wiekopomnym” wystąpieniu na kolejnej miesięcznicy smoleńskiej, wystąpieniu niezwykle agresywnym i niestety niezwykle miałkim intelektualnie. A jest to cytat następujący: „Kto przymruża oczy, ma przewrotne myśli, a kto zaciska wargi, ten już zło popełnił”.

Popatrzcie państwo na dowolne zdjęcia pana prezydenta z tego „koncyliacyjnego spotkania”, osłanianego przez potężne siły policyjne na nasz, podatników, koszt. Na każdym, ale to dosłownie na każdym zdjęciu pan prezydent z nieznanych powodów ma przymrużone oczy i zaciśnięte wargi. To ma podkreślać zapewne jego determinację i zdecydowanie. Ot taki teatrzyk prowincjonalny.

Pan prezydent na tym spotkaniu, po swoim agresywnym i wojowniczym wystąpieniu, nawoływał do szacunku.

Stawiam więc publicznie pytanie, czy chodzi o szacunek wyłącznie dla tych z miesięcznic smoleńskich, czy także dla takich, jak ja łotrów, tych co stali, tam gdzie stało ZOMO, dla Polaków gorszego sortu, dla łże elit, dla czytelników "Wyborczej" i oglądaczy TVN, dla nielubiących Tadeusza Rydzyka oraz polskich hierarchów, dla wiedzących, bo to jest wiedza, a nie wiara, że w Smoleńsku doszło do zwyczajnego wypadku lotniczego z powodu totalnej amatorszczyzny od organizacji tego lotu, opóźnionego startu na lotnisku w Warszawie, pilotażu zbyt młodych pilotów bez treningów na trenażerach i bez uprawnień oraz lotu „w zaparte i wbrew logice” z nieznanymi osobami w kokpicie i stałymi pielgrzymkami do kokpitu, lokalnej mgły i wyboru zupełnie nieprzygotowanego, wojskowego lotniska, z przestraszonymi rangą polskiej delegacji, prowincjonalnymi kontrolerami rosyjskimi.

Maciej Michalik, prof. UWM w Olsztynie

Czytaj ten tekst i setki innych dzięki prenumeracie

Wybierz prenumeratę, by czytać to, co Cię ciekawi

Wyborcza.pl to zawsze sprawdzone informacje, szczere wywiady, zaskakujące reportaże i porady ekspertów w sprawach, którymi żyjemy na co dzień. Do tego magazyny o książkach, historii i teksty z mediów europejskich. Zrezygnować możesz w każdej chwili.