Ten artykuł czytasz w ramach bezpłatnego limitu

Zajmij się politykami, zanim oni zajmą się Tobą. Zdecyduj, co dla ciebie jest ważne, czym politycy powinni się zająć w pierwszej kolejności, a czym nie powinni zajmować się wcale. Minimalna stawka godzinowa czy może dofinansowanie armii albo tanie budownictwo socjalne? Legalizacja związków partnerskich, opodatkowanie rolników czy likwidacja finansowania religii w szkole? Zniesienie przywilejów górniczych i mundurowych czy przyjęcie imigrantów?

 

Do najbliższej niedzieli czekamy na Wasze głosy - podpisane imieniem i nazwiskiem na adres: ankieta@wyborcza.pl.

Odpowiadając na apel redaktora Jarosława Kurskiego, spieszę donieść, że w najmniejszym stopniu nie wierzę, żeby jakiekolwiek listy od wyborców w jakimkolwiek stopniu miały wpłynąć na pracę naszych wybrańców, niemniej, jeśli choć jeden z moich postulatów zostanie przez owych wybrańców uwzględniony, uznam Pańską akcję za słuszną, zaś mój w niej udział - za skuteczny i wart mojego wysiłku.

Sprawy ustrojowe

1. Zmiana ordynacji na mieszaną, czyli częściowe wprowadzenie JOW-ów. Pozwoliłoby to uniknąć sytuacji, w której osoba klasy Bronisława Geremka - o ile pamiętam - wygrywa wybory w Warszawie, wręcz deklasuje swoich konkurentów, ale nie dostaje się do Sejmu, gdyż UW nie przekroczyła progu wyborczego. W przypadku mandatów obsadzanych w systemie JOW-ów wybory powinny się odbywać w dwóch turach (wygrywa ten kandydat, który dostał powyżej 50 proc. głosów w pierwszej lub w drugiej turze).

2. Finansowanie partii politycznych tak jak organizacji pożytku publicznego, czyli określony procent od podatku, bez informowania zainteresowanej partii, kto na nią przekazał swój podatek (co pozwoliłoby uniknąć wpływania najbogatszych podatników na decyzje parlamentarzystów). Wymaga to analizy, jaki procent byłby właściwy, żeby z jednej strony nie doszło do uszczuplenia dochodów budżetu, z drugiej - żeby partie, o ile taka będzie wola podatników, mogły liczyć na takie same przychody jak obecnie.

System ubezpieczeń społecznych i opieki zdrowotnej

1. Ozusowanie wszystkich typów umów osób płacących podatki w Polsce (umowy o pracę, umowy-zlecenia, umowy o dzieło, samozatrudnienie, działalność gospodarcza ); stawka liniowo proporcjonalna do dochodu, a nie - jak obecnie - obliczana według średniego wynagrodzenia. (Zaznaczam, że jest to dla mnie osobiście niekorzystne, gdyż pracuję na umowach o dzieło, które nie generują obowiązku płacenia na ZUS).

2. Likwidacja KRUS i innych systemów branżowych, objęcie rolników systemem ZUS.

3. Ograniczenie przywilejów emerytalnych pewnych grup zawodowych (służby mundurowe, górnicy, sędziowie, nauczyciele) oraz ich przyznawanie tylko osobom faktycznie pracującym w trudnych warunkach, a nie wszystkim pracownikom danego zakładu.

4. Organizacja i finansowanie służby zdrowia wzorowane na Francji, wraz z ogólnopolskim systemem informatycznym oraz z systemem tzw. ubezpieczeń zdrowotnych wzajemnych ("mutuelles") i z odpowiednim systemem zachęt podatkowych. (Na czym polega system francuski, zbyt długo byłoby tłumaczyć, ale francuska służba zdrowia uchodzi za jedną z najlepszych w Europie - i to wcale nie dlatego, że ma najwięcej pieniędzy).

5. Obowiązek corocznych bezpłatnych badań lekarskich obejmujących wszystkich pracowników i ich niepracujących współmałżonków, ze szczególnym uwzględnieniem badań prewencyjnych dotyczących tych chorób, których późne wykrycie generuje wyjątkowo wysokie koszty finansowe i/lub społeczne (np. nowotwory).

Zagadnienia dotyczące funkcjonowania państwa

1. Uproszczenie procedur sądowych - zamiana zasady legalizmu na zasadę oportunizmu (gromadzenie materiału dowodowego i przesłuchiwanie świadków do momentu udowodnienia zarzutu), co znacznie usprawniłoby funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości.

2. Ustawa reprywatyzacyjna i odszkodowania w wysokości 10-20 proc. wartości majątku (w zależności od możliwości budżetowych) z równoczesną likwidacją prawa do sądowego dochodzenia zwrotu majątku.

3. Zamówienia publiczne: obowiązek odrzucania najtańszej i najdroższej oferty.

4. Zmniejszenie liczby urzędników państwowych według "miękkich" zasad francuskich (dwie osoby przechodzą na emeryturę, a jedna osoba zostaje zatrudniona) - docelowo o połowę.

Stosunki Kościół - państwo

1. Uregulowanie zagadnień związanych z miejscem religii w szkołach od najmniej ważnych do najważniejszych, a zarazem od najłatwiejszych do przegłosowania przez parlament do najtrudniejszych:

a) usunięcie stopnia z religii ze średniej, podobnie jak to powinno mieć miejsce w przypadku wszystkich przedmiotów nieobowiązkowych;

b) obowiązek organizowania przez szkoły lekcji etyki z zakazem ich prowadzenia przez katechetę, przy czym ani etyka, ani religia nie mogą być przedmiotami obowiązkowymi, a lekcje powinny się odbywać na pierwszej lub ostatniej godzinie lekcyjnej;

c) zatwierdzanie przez kuratoria opracowywanych przez Kościół programów nauki religii; w przeciwnym razie wycofanie się państwa z ich finansowania;

d) zmniejszenie liczby godzin religii na rzecz ważniejszych przedmiotów;

e) docelowo: WYPROWADZENIE RELIGII ZE SZKÓŁ PUBLICZNYCH Z POWROTEM DO SAL KATECHETYCZNYCH oraz wprowadzenie filozofii lub religioznawstwa (w systemie zbliżonym do tego, który obowiązuje w Wielkiej Brytanii).

2. Wprowadzenie podatku kościelnego analogicznie do organizacji pożytku publicznego, czyli określony procent od podatku i równoczesna likwidacja Funduszu Kościelnego. Wymaga to analizy, jaki procent byłby właściwy, żeby z jednej strony nie doszło do uszczuplenia dochodów budżetu, z drugiej - żeby Kościoły, o ile taka będzie wola podatników, mogły liczyć na takie same przychody jak obecnie.

Kwestie obyczajowe

1. Likwidacja klauzuli sumienia w przypadku placówek publicznej służby zdrowia, aptek i wszelkich innych podmiotów "obsługi ludności", w tym zakaz klauzuli sumienia dla nauczycieli szkół publicznych i innych dofinansowywanych przez państwo.

2. Uregulowanie związków partnerskich zarówno homo-, jak i heteroseksualnych, w szczególnych sytuacjach z prawem do adopcji (dziecko partnera/partnerki, którego drugi rodzic zmarł lub utracił prawa rodzicielskie).

3. Przywrócenie poprzednio obowiązujących zasad dotyczących przerywania ciąży (możliwość przerywania ciąży z powodów ekonomicznych i społecznych z ograniczeniem do 12. tygodnia ciąży, poza przypadkami ciężkiego uszkodzenia płodu; konieczność konsultacji z lekarzem oraz z psychologiem przed ostatecznym podjęciem decyzji).

4. Legalizacja miękkich narkotyków, przynajmniej dla celów leczniczych.

Oraz - last but not least - całkowity zakaz reklamy leków i paraleków we wszystkich mediach (prasa, radio, telewizja ).

W sumie zaledwie (!) 18 punktów. W sprawie systemu podatkowego nie zabieram głosu (choć uważam, że wymaga reformy), ale - po pierwsze - nie znam się na tym, po drugie - czekam na bliższe wyjaśnienia propozycji PO. Może jest dobra, może nie. Jedno jest pewne - PR ma beznadziejny.

Serdecznie pozdrawiam redakcję oraz, rzecz jasna, naszych przyszłych wybrańców. Z nadzieją, że mój wyrażony we wstępie sceptycyzm okaże się nieuzasadniony.

Wyznaczcie zadania dla naszej klasy politycznej, przysyłając list na adres: ankieta@wyborcza.pl. Najciekawsze opublikujemy w wydaniu papierowym oraz na www.wyborcza.pl

 

To pierwszy etap. W drugim - od poniedziałku 28 września - najpopularniejsze Wasze propozycje poddamy pod głosowanie internetowe, by wyznaczyć najważniejsze zadania dla nowego parlamentu i rządu.

 

Nakręć się na wybory! Joanna (45 lat), Warszawa

Czytaj ten tekst i setki innych dzięki prenumeracie

Wybierz prenumeratę, by czytać to, co Cię ciekawi

Wyborcza.pl to zawsze sprawdzone informacje, szczere wywiady, zaskakujące reportaże i porady ekspertów w sprawach, którymi żyjemy na co dzień. Do tego magazyny o książkach, historii i teksty z mediów europejskich. Zrezygnować możesz w każdej chwili.