Ten artykuł czytasz w ramach bezpłatnego limitu

Trójka pozostałych to tzw. spoilerzy - nie mają szans na wygraną; startują jedynie po to, by odebrać głosy Cichanouskiej i stworzyć pozory demokratycznych wyborów.

Uprawnionych do udziału w wyborach jest 6 mln 844 tys. 932 Białorusinów. Wyniki zostaną ogłoszone w poniedziałek.

Swiatłana Cichanouska  

Swiatłana CichanouskaSwiatłana Cichanouska Fot. Sergei Grits / AP Photo

Urodziła się 11 września 1982 r. w Mikaszewiczach w obwodzie brzeskim, absolwentka studiów językoznawczych na Państwowym Uniwersytecie Pedagogicznym w Mozyrzu. 

Pracowała jako tłumaczka, w tym dla organizacji charytatywnej „Chernobyl Life Line” (Irlandia). Mieszka w Mińsku, jest bezpartyjna, chwilowo nie pracuje. Mężatka, dwoje dzieci. 

Postanowiła wystartować kiedy Centralna Komisja Wyborcza odmówiła rejestracji kandydatury jej męża, krytycznego wobec władzy blogera Siarhieja Cichanouskiego (od 29 maja przebywa w areszcie). 

Jeśli zwycięży, obiecuje wkrótce nowe, uczciwe wybory. Opowiada się także za uwolnieniem więźniów politycznych i ekonomicznych. Apeluje do Białorusinów o głosowanie wyłącznie 9 sierpnia, gdyż trwające od wtorku do soboty głosowanie przedterminowe może być łatwo sfałszowane.

Siarhiej Czereczeń  

Siarhiej CzereczeńSiarhiej Czereczeń Fot. / AP Photo / East News

Urodził się 8 maja 1985 r. w Krzyczewie w obwodzie mohylewskim. Absolwent Białoruskiego Państwowego Uniwersytetu Informatyki i Radioelektroniki (kierunek: wielokanałowe systemy telekomunikacyjne. Obecnie zajmuje się przedsiębiorczością.

Przewodniczący partii Hramada (jego poprzednikiem na tym stanowisku był były przewodniczący Rady Najwyższej Białoruskiej SRR Stanisłau Szuszkiewicz). Mieszka w Mińsku. Nie jest żonaty, wychowuje 5-letnią córkę. 

Czereczeń popiera rozwój małych i średnich firm. W swoim programie wskazuje inicjatywę prywatną jako główną siłę napędową gospodarki, równe warunki dla firm o dowolnej formie własności oraz uczciwą prywatyzację. 

 Andriej Dmitrijew  

Andriej DmitrijewAndriej Dmitrijew Viktor Tolochko/Sputnik/East News

Urodził się w Mińsku w 1981 r. Absolwent politologii Europejskiego Uniwersytetu Humanistycznego w Wilnie, służył w wojsku. Żonaty, ma trzech synów. 

Od września 2019 r.  jest współprzewodniczącym ruchu „Mów prawdę”. Mieszka we wsi Wołkowicze (obwód miński). Bezpartyjny.

Brał udział w wielu kampaniach, usiłował dostać się do parlamentu. Kierował sztabem wyborczym kandydatów na prezydenta: Uładzimira Niaklajeua w 2010 r. i Tacciany Karatkiewicz w 2015 r. 

Opowiada się za pokojowymi przemianami na Białorusi, reformami gospodarczymi i społecznymi, a także lepszym kontaktem władzy z obywatelami. 

Anna Kanopacka  

Anna KonopackaAnna Konopacka Fot. / AP Photo / East News

Anna Kanopacka urodziła się w 1976 r.  Jej ojciec Anatolij Truchanowicz jest znanym białoruskim biznesmenem (pierwszy dolarowy milioner). Ukończyła studia prawnicze na Białoruskim Uniwersytecie Państwowym. Jest stanu wolnego, ma dwoje dzieci. W latach 2016-19 była deputowaną do parlamentu. Obecnie zajmuje się biznesem,  pracuje w prywatnej firmie w Austrii. 

Myła m.in. członkinią liberalno-demokratycznej i konserwatywnej Zjednoczonej Partii Obywatelskiej. Po konflikcie z przywódcami została wykluczona z ugrupowania (oficjalną przyczyną była "utrata zaufania”) i zaczęła działać jako niezależny polityk opozycyjny. Prowadzi kampanię na rzecz poważnych reform - zarówno gospodarczych, jak i społeczno-politycznych. Jako jedyna zrezygnowała z organizowania wieców przedwyborczych. 

Aleksander Łukaszenka  

Aleksander ŁukaszenkaAleksander Łukaszenka Andrey Pokumeiko / AP

Pierwszy i - na ten moment - jedyny prezydent Białorusi od 1994 r.

Urodził się 30 sierpnia 1954 r. we wsi Kopyś, w obwodzie witebskim. Żonaty, ma trzech synów. 

W 1975 r. ukończył Mohylewski Państwowy Instytut Pedagogiczny  (nauczyciel historii i wiedzy o społeczeństwie), a w 1985 r. -  Białoruską Państwową Akademię Gospodarstwa Wiejskiego.  

Po odbyciu służby wojskowej w latach 1985–87 pracował jako sekretarz komitetu partyjnego kołchozu im. Lenina. Od marca 1987 do lipca 1994 był dyrektorem sowchozu Haradziec w rejonie szkłowskim.

W 1990 r. został deputowanym do Rady Najwyższej BSRR. 

Łukaszenka opowiada się za przydzieleniem Białorusinom kawałka ziemi na własny użytek poza miastem oraz za rozwojem miast satelickich (miast-sypialni).  W swoim programie kładzie też nacisk na stabilność kraju, często mówi o konieczności dążenia do sprawiedliwości społecznej. 

Czytaj ten tekst i setki innych dzięki prenumeracie

Wybierz prenumeratę, by czytać to, co Cię ciekawi

Wyborcza.pl to zawsze sprawdzone informacje, szczere wywiady, zaskakujące reportaże i porady ekspertów w sprawach, którymi żyjemy na co dzień. Do tego magazyny o książkach, historii i teksty z mediów europejskich. Zrezygnować możesz w każdej chwili.