None of the West European countries that collaborated with the Nazi occupiers has been held adequately accountable for the past. But Poland is the only country that's trying to rewrite history by glorifying their society's attitude towards Jews during the war.
Ten artykuł czytasz w ramach bezpłatnego limitu

Follow the big issues that shape Polish politics and society by signing up to our weekly newsletter " News from Poland: Democracy at Stake ". It allows you to stay up to speed on developments concerning the ongoing assault on democratic institutions, rule of law, and human rights in Poland.

The fate of the Museum of the History of Polish Jews, "Polin" is close to my heart. After all, I did contribute to its creation. Today a storm is brewing around the Museum. The mere fact that the Minister of Culture, Piotr Gliński appointed Bronisław Wildstein to the Board of the Museum despite his humiliating emails says a lot. It’s clear from the emails between Wildstein and Prime Minister Morawiecki that were leaked to the press, what their plan is - to replace the management and top staff of all Jewish institutions in Poland with people loyal to the ruling PiS party and to change the historical narrative of how Poles behaved during the German occupation.  Discourse on this last topic has been ongoing since 2000 when Jan Gross’ book, "Neighbors," was published, about Polish townspeople setting fire to a stable packed with hundreds of their Jewish neighbors in the town of Jedwabne in 1941.  At times this discourse grows into an international scandal, as it did when a law was proposed that that would criminalize all statements that showed Poland in a bad light during WWII. The Polish government’s current plan to rewrite Holocaust history is troublesome, as are Wildstein’s plans, which may provoke another unnecessary international conflict. 

Wildstein began implementing his plan by giving an interview to the online "TVP Weekly." Wildstein stayed in our New York apartment years ago and seemed to me an intelligent young person, who couldn’t possibly believe the opinions he’s voicing today.  

He presents himself as a protector of Polish identity, which he claims is threatened by foreign superpowers: Russia, Germany, France, but above all by Polish liars and slanderers. The enemy is lurking – Where have I heard this before?...

When it comes to Polin, Wildstein says he will make sure "that the museum won’t be used for ad hoc political games" which is why he wants to check if the exhibition, "accurately and impartially approaches the problem."  The exhibition, which is the result of careful work by dozens of historians from Poland and other parts of the world and has been the subject of hundreds of reviews and opinions will now be verified by Mr. Wildstein. It’s terrifying. 

Wildstein is particularly irritated by the actions of the Center for Research on the Extermination of Jews, (PAN) and calls its members, Jan Grabowski and Barbara Engelking, "enemies of the state" in his e-mails to Morawiecki. He calls Grabowski, who is a longtime professor at the University of Ottawa and a member of the Royal Society of Canada, a pseudo researcher who, "isn’t a real researcher but a fellow who hates Poland and plans to show it in a bad light, spreading lies about hundreds of thousands of Jews who were killed by Poles during WWII. He has no documents to back up his stories, which still manage to get quite a lot of attention. " 

He doesn’t, however, mention Barbara Engelking. Perhaps that would be too hard of a nut to crack. After all, Barbara is the undisputed authority on matters concerning the Holocaust in Poland – and she herself doesn’t have Jewish ancestors. She was also the main designer of the "Holocaust" Gallery in Polin. She devoted her life to studying the fate of Jews during WWII , which she writes about in her shocking books. The Polish Institute of National Remembrance (IPN) contacted Barbara a few years ago asking her to give them the names of Poles who lost their lives hiding Jews.  It’s unclear how many there were, but it’s certain that in many cases they were denounced by their neighbors, other Poles. 

In "TVP Weekly" Wildstein trivializes the role of the Szmalcownicy/Blackmailers. He says: 

"There were criminals who hung around the Warsaw ghetto, the so-called Blackmailers who blackmailed Jews who were trying to get to the other side of the wall, so they could obtain financial benefits, or they handed them directly over to the Germans.  The possibility of easy and unpunished earnings attracted social scum. It’s unclear how many of these disgusting people there were – whether it was several hundred or close to a thousand. For a city with a population of one million, it isn’t such a large number." 

Wildsten makes it sound as if a Jew who managed to bypass these several hundred blackmailers would have felt safe among other citizens of Warsaw. Does the statement, "it isn’t such a large number" mean that the handing of Jews over to the Gestapo was a trivial topic?   

I was also disturbed by Wildstein’s disregard for the testimonies of the Jews. "Victims are victims, and for that they deserve our compassion and respect. They are very particular witnesses whose memories are greatly distorted by their trauma. We should therefore approach their testimonies very carefully." And he continues, "If we focus on the memory of people who suffered a terrible trauma due to the blackmailers they came across, then we’ll get an absolutely distorted picture of history."

So, it turns out that these poor Jews were so terrified that they had no idea what they were saying. I guess then it’s better to rely on the testimonies of blackmailers… Does Wildstein want to change the narratives of the Polin Museum based on the blackmailers’ stories? 

The important part of the interview are the words he used to open it: "The Holocaust in Poland was the work of the Germans, they are the only ones responsible for this terrible crime and no one else." I agree with the first sentence, but I believe that many countries should feel a sense of responsibility for their or their citizens’ complicity in the Holocaust or for their passive response to it. 

The United States indirectly contributed to the deaths of many Jews by refusing to allow people fleeing Nazi Germany into the country – (such as the 937 refugees from the St. Louis ship) and for refusing to bomb the railroad to the death camps since they weren’t considered strategic targets. 

The British government, which thanks to decoding the Enigma, knew the exact number of Jews murdered each day in Poland, didn’t share information about the launch and scale of the "Final Solution" plan with the Allies – information that could have changed the course of the war.  

The governments, along with ordinary citizens in France, and other countries in Western Europe collaborated with the Nazi occupiers in rounding up the Jews and sending them to death camps. In many Baltic and Eastern European countries, there were instances of the local population assisting in the Einsatzgruppen’s liquidation units, and mass murders of Jews occurred without German involvement.  

Not one of these countries has been held adequately accountable for the past – the nightmares of the Holocaust remain unspoken, rarely making headlines. Nevertheless, Poland is the only country that’s trying to rewrite history by glorifying their society’s attitude towards Jews during the war. 

Wildstein’s mission, coordinated with Prime Minister Morawiecki, is to do just that.  I believe that any attempt at a controversial "reform" of the Polin Museum, which up until now has contributed immensely to creating a positive image of Poland, may lead to another crisis in Polish-Jewish relations that will be felt around the world.  

Victor Markowicz - mathematician, entrepreneur, the first "Distinguished Benefactor of the Polin museum, and its active supporter since the 90s. He emigrated from Poland in 1964. He’s been living in New York for 50 years.

 ***

Every day, 400 journalists at Gazeta Wyborcza write verified, fact-checked stories about Polish politics and society, keeping a critical eye on the ruling camp’s persistent assault on democratic values and the rule of law; the growing cultural tension between religious fundamentalism and human rights; and the ongoing Russian invasion in Ukraine. Our journalists are on the front lines in 32 Polish cities, reporting from the streets, hospitals, and courtrooms about issues that move public opinion.

We decided to make our service available to everyone free of charge in order to provide access to high quality journalism for expats and English speakers interested in Polish affairs.

The access to information should be equal for all.

Gazeta Wyborcza Foundation
DONATE
Czytaj ten tekst i setki innych dzięki prenumeracie
Wybierz prenumeratę, by czytać to, co Cię ciekawi 
Wyborcza.pl to zawsze sprawdzone informacje, szczere wywiady, zaskakujące reportaże i porady ekspertów w sprawach, którymi żyjemy na co dzień. Do tego magazyny o książkach, historii i teksty z mediów europejskich.
Więcej
    Komentarze
    Zaloguj się
    Chcesz dołączyć do dyskusji? Zostań naszym prenumeratorem
    "West European countries that collaborated with the Nazi occupiers has been held adequately accountable for the past. " There was no Poland since the beginning of WW2 to the end. This is different situation than in Holland or France where government structure was maintained under nazi rules.
    już oceniałe(a)ś
    4
    0
    To have a full picture it is worth to mntion (Juedischer Ordnungsdienst), Jewish police units set up on German orders in certain locations within German-occupied areas. The Judenraete in Eastern Europe were commanded to organize these police units, generally as a prerequisite to the establishment of ghettos in their areas. The duties of the Jewish police included collecting ransom payments, personal possessions, and taxes from their fellow Jews; gathering Jews for forced labor quotas; guarding the ghetto; and accompanying labor crews that worked outside the ghetto.
    @ara2019
    I cannot imagine the awful situation such people found themselves in, not knowing when they agreed to take on these roles what was going to happen and what they would be asked to do. There is a good article about this in gazeta.pl this morning.
    już oceniałe(a)ś
    1
    0
    @ara2019
    The film "The Pianist" by Roman Polański shows how the officers of this formation encouraged people to head to the Umschlagplatz and help them board the train.
    już oceniałe(a)ś
    1
    0
    @ara2019
    You are very polite for Jewish police organisations in ghettos. Most of them did much more than the Germans could expect. Good example is Judenrat and its police in ghetto of Łódź with his leader Chaim Rumkowski. They always organised additional groups fot death camps. Special example is "Great Szpera" where Rutkowski convinced Jewish mothers to give their childrens for "special transport".
    There is no use and chance to justify Jewish police in ghettos. Here crime was done by Jewish people for other Jewish people.
    już oceniałe(a)ś
    3
    0
    @Skandowanie
    "Fabryka muchołapek"
    już oceniałe(a)ś
    0
    0
    @ara2019
    Picture of Jewish police in Warsaw ghetto was presented by Jewish poet:
    Icchak Kacenelson

    "The Jews were put to death by the hands of the Jews - defenseless Jews!

    Traitors, who in shiny boots, ran along the empty street

    As with the swastika on their caps - with the shield of David, they went furious

    With a mouth that hurts foreign words, they are arrogant and savage,

    What they threw us down the stairs, who dragged us out of our homes.

    What they torn the door out of the frame, violently burst in, thieves,

    With the baton raised to the blow - to the homes of terror."
    już oceniałe(a)ś
    1
    0
    source of the above: Yad Vashem
    już oceniałe(a)ś
    1
    0
    Temat całkowicie pomijany i zamilczany przez takich jak pan Victor Markowicz & consortes.

    WARSZAWA I ŻYDOWSKIE GESTAPO

    Kolaboracja i zdrada wśród Żydów osiągnęła w getcie warszawskim duże rozmiary. Były one procentowo znacznie wyższe niż ilość kolaborantów i zdrajców w narodzie polskim może i w innych narodach okupowanych. Od wiosny 1942r. kontaktowałem się bliżej z sekcją wywiadu ŻZW (Żydowski Związek Wojskowy). Stąd moja dobra znajomość tego zagadnienia.
    Policja żydowska i Zarząd Gminy, zasłużyli sobie na miano zdrajców. Nikt i nic nie może obronić ani wytłumaczyć ich postępowania. Istniało ponadto szereg żydowskich placówek gestapowskich, podległych bezpośrednio kierownikowi referatu żydowskiego w gestapo - Karlowi Brandtowi. Mieściły się one m.in. przy ul. Leszno nr 13 i Leszno nr 14.
    Sprawy te były już częściowo omawiane choć np. as "13" i "Żagwi" kpt. Dawid Sternfeld nie doczekał się jeszcze miejsca w pisanej historii. Bardzo mało napisano dotychczas o kierownictwie żydowskim "szopów", czy o kierownikach różnych oddziałów w "szopach" niemieckich.
    Nikt dotąd prawie nic wspomniał o takim - zdawałoby się - niewiarygodnym fakcie, że działała wewnątrz getta dość duża grupa żydowskich szmalcowników. Czyhali oni na Polaków nielegalnie przedostających się z pomocą do getta, aby wymusić od nich okup. Tymi szmalcownikami byli głównie żydowscy szmuglerzy, wśród których dominowali tragarze, oraz - działający z nimi w zmowie - niektórzy żydowscy policjanci. Obstawiali oni gmach Sądów, mury i różne przejścia do getta. Zdarzały się wypadki wydawania tych Polaków Niemcom, gdy nic mieli się oni czym wykupić. Np. Jan Nowakowski szmuglujący do getta na polecenie ojca prasę PPR, żywność, czasem amunicję, został złapany przez policję żydowską i wydany Niemcom. Było to na początku kwietnia 1943 r. Żandarm niemiecki widząc, że jest to 14 letnie dziecko ulitował się, skrzyczał go i kopniakiem wyrzucił za bramę. Prawie nic nie wiadomo do dziś o "Żagwi", za wyjątkiem tego, że istniała i że kilku zdrajców zastrzelono. Na tych kartach autor ograniczy się jedynie do opisu walki z "Żagwią" i z kolaborantami, prowadzonej przez ŻZW przy udziale oficerów OW-KB. Szczegóły tych wydarzeń są dotychczas nieznane zupełnie (jest hasło w wielkiej encyklopedii).
    Kolaboracja i zdrada wśród Żydów, przybrała większe rozmiary z chwilą zamknięcia getta i powołania do życia żydowskiej policji porządkowej. Na o wiele wyższym szczeblu zdrady własnego narodu, stali żydowscy agenci gestapo, jedna ich siedziba znajdowała się przy Leszno 14, gdzie szefami byli Kohn i Heller (zausznicy Karla Brandta) a druga przy ul. Leszno 13. Tą drugą placówką dowodził Gancweich i kpt. Dawid Sternfeld. Leszno 14 zakamuflowane było jako przedsiębiorstwo przemysłowe m.in. ich były tramwaje konne zwane konhellerkami, zaś Leszno 13 jako placówka policji przemysłowej występującej pod różnymi nazwami np. Urząd do Walki z Lichwą i Spekulacją, albo Urząd Kontroli Miar i Wag, Oddział Rzemiosła i Handlu, Biuro Kontroli Plakatów, Oddział Pracy Przymusowej a nawet Pogotowie Ratunkowe i inne.
    Według naszej obserwacji, specjalnie ożywioną szeroką i szkodliwą działalność prowadziła ta ostatnia, zwana popularnie "trzynastką". Spośród specjalnie dobranego elementu z "trzynastki", i osobistych agentów Brandta, powstała w końcu 1940 r. organizacja pn. "Żagiew". Organizacja ta dostała zadanie penetrowania wszystkich przejawów życia w getcie, z agendami gminy włącznie. Miała obserwować szczególnie akcję zorganizowanego szmuglu, by w ten sposób rozpoznać źródła polskiej pomocy dla getta i tą drogą dojść do organizacji konspiracyjnych, wspierających getto.

    cd poniżej
    Autor był bodajże pierwszym. który zwrócił uwagę na działalność Sternfelda i "Żagwi". W wyniku wstępnych obserwacji, zapadła decyzja rozbudowania sieci wywiadowczej ŻZW, ze szczególnym uwzględnieniem okolic ul. Leszno 13.
    Tak się szczęśliwie złożyło, że był to wtedy zarazem teren referatu wymiarowego Urzędu Skarbowego w którym pracował piszący te słowa. Fakt ten ułatwiał ogromnie obserwację całej okolicy, a stale kontakty z kupcami i restauratorami żydowskimi, pomogły autorowi w założeniu sieci wywiadowczej. ŻZW obstawił wtedy swoimi agentami (wprowadzonymi przeze mnie w charakterze pracowników) wszystkie okoliczne kawiarnie i restauracje, leżące w pobliżu dróg przerzutowych szmuglu przy murze. I tak informatorzy ŻZW pracowali między innymi w Palaise de Dance (dawniej braci Frontów na Rymarskiej), w kawiarni Fuchsa na Elektoralnej 13 i w sklepie spożywczym ul. Elektoralna 6, w restauracji Formy - Leszno 18, w sławnej restauracji Szulca na Karmelickiej róg Nowolipek. w kawiarni na Grzybowskiej 30, w restauracjach na Grzybowskiej 23 i 31, w Hotelu Brytania na Nowolipiu, następnie w bardzo wytwornej restauracji ..Sztuka" - Leszno 2 i zaraz obok u Sary Trefler w składzie aptecznym, oraz w wielu innych lokalach.
    Po stronie aryjskiej założono punkt obserwacyjny na Bielańskiej przy Tlomackiem u fotografki p. Haliny Macherskiej i na Elektoralnej 2/4 w Urzędzie Miar i Wag, gdzie znajdowała się równocześnie wytwórnia granatów i broni, kierowana przez dr. Waldemara Leega. który pracował dla OW-KB i następnie dla AL. (Granaty produkowano w warsztatach mechanicznych prowadzonych przez prof. inż. Pełczyńskiego, zaś materiały wybuchowe i chemiczne w filii urzędu w galerii Luxemburga - tym kierował dr Leeg. Pracę tę popierał dyr. Gł. urzędu dr inż. Rauszer. kolega k-nta gł. Orzechowskiego i też członek OW).
    Zauważyliśmy, że "Żagiew" prowadzi również przemyt żywności, a właściwie tylko go udaje, przy przerzucaniu bowiem ich transportów, zawsze widziało się w pobliżu policję granatową lub nawet patrol żandarmerii dla asekuracji, chcieli zatem wobec Żydów grać rolę grupy o charakterze przemytniczo-konspiracyjnym. Pozyskawszy tą drogą zaufanie niektórych naiwnych ludzi, usiłowali montować jakąś organizację rzekomo wojskową. Zdradziły ich jednak kontakty ze Sternfeldem i z jednym z jego oficerów w stopniu podporucznika. Zdołali początkowo wciągnąć do tej organizacji kilkudziesięciu młodych ludzi. Tych nowo zwerbowanych ŻZW uprzedzał o prawdziwych celach "Żagwi'' i dużo uczciwych - zdołało się z niej wycofać. Ci co pozostali na służbie - pomimo ostrzeżeń - ponieśli zasłużoną karę. A "Żagiew" ilościowo rosła, dawała korzyści materialne.

    Pierwsze uderzenie w "Żagiew" odbyło się na przełomie 1940/41 roku. Po zastrzeleniu, bądź zabiciu nożem kilku jej członków, organizacja rozleciała się i przestała przejawiać swą działalność. Drugi rzut "Żagwi", przystąpił jednak do pracy wiosną 1941 r., bowiem Niemcy zbadali istnienie tej organizacji. Po rozpoznaniu ich działalności ŻZW i kilku oficerów OW-KB przystąpiło w drugiej połowie 1941 roku do ponownego uderzenia, częściowo tylko skutecznego. Pojedynczych gorliwych żagwistów zlikwidowano w międzyczasie. W maju 1942 r. autor otrzymał rozkaz K-ndy Gł. włączenia się do końcowego etapu akcji likwidacyjnej "Żagwi", do pracy wywiadowczej wewnątrz getta. Praca "Żagwi" przybrała wtedy bowiem dość niebezpieczne rozmiary. Wpadło wówczas i zostało aresztowanych kilku szeregowych członków ŻZW. Widać było, że żagwiści węszą coraz skuteczniej. Wpadł w końcu - późną wiosną 1942r. - Kosieradzki, a z nim podręczny magazyn broni.

    cd poniżej
    już oceniałe(a)ś
    0
    0
    Ażeby nie demaskować się w oczach getta kontaktami z "trzynastką" lub Befehlstelle Karla Brandta (Żelazna 103), "Żagiew" udoskonaliła metody swej pracy.
    Agenci "Żagwi" zaczęli przekazywać meldunki i donosy swym mocodawcom nie w getcie, a w kilku punktach rozrzuconych w Warszawie. Znajdowały się one między innymi na Poczcie Głównej, w kawiarni Rival (Pl. na Rozdrożu, w pobliżu Al. Szucha). oraz w sklepie z tekstyliami. mieszczącym się przy ul. Mazowieckiej 7, na I-szym piętrze od frontu.
    Żydowscy agenci gestapo chodzili do pracy na tzw. placówki i w drodze powrotnej do getta składali tam swoje meldunki. Wielu z nich miało nawet specjalne przepustki, uprawniające do swobodnego poruszania się po terenie całej Generalnej Guberni. gdyż jako fachowcy byli używani do prac także w innych miastach, np. niejaki Meryn z Sosnowca czy Grajer były fryzjer i restaurator z Lublina, znany zausznik Hoflego ściągnięty przez niego do Warszawy w lipcu 1942 roku. Mieli oni wydane przez gestapo pozwolenia na broń, w okładkach koloru pąsowego oraz pistolety służbowe, co zostało stwierdzone już w końcu 1940 roku, przy likwidacji pierwszego rzutu "Żagwi".

    Likwidacja drugiego rzutu trwała cały rok i chociaż przynosiła raz większe, raz mniejsze efekty, to jednak me została zakończona. Likwidację trzeciego rzutu przerwała latem 1942r. wielka akcja likwidacyjna Hoflego (22.07. do 13.09.1942 r.).

    Za okres likwidacji czwartego rzutu "Żagwi" należy przyjąć czas od września 1942 r. do kwietnia 1943r. Niedobitki "Żagwi" trudniące się szmalcownictwem były likwidowane przez OW-KB nawet w czasie Powstania Warszawskiego. jak np. Bursztyn-Wiśniewski. dyrektor szopu Hoffmana.

    Wypada dodać, że w tym okresie około 300 Żagwistów i agentów gestapo mieszkało stale na terenie budynku Gestapo w al. Szucha , skąd wychodzili "do pracy" w Warszawie, bądź na wyjazdy terenowe, gdzie pod szyldem prześladowanych Żydów wślizgiwali się do oddziałów partyzanckich dla ich rozpoznawania i wydawania; specjalizowali się oni w tropieniu Żydów w aryjskiej części Warszawy. Dostęp do nich i ich likwidacja były bardzo trudne.

    Spośród dzielnych wykonawców wyroków na żagwistach, wymienić należy: Zelwańskiego. który wraz z Garbatym brali udział w wykonaniu wyroku na Lejkinie, Ignacego Szmajerowica ps. Plomba, Stanisława Różewicza, Tadeusza Makowera, "Rudego", Blum-Binsztoka, "Garbatego", "Jadźkę", Rotblita i Akermana.
    Wszyscy ci ludzie pracowali w wywiadzie ŻZW.

    Wykonywanie wyroków odbywało się na podstawie materiału dowodowego. zebranego przez sekcję śledczą i dostarczanego sądów i ŻZW. Sąd ŻZW składał się z wybitnych prawników. był całkowicie niezawisły i samodzielny w ramach narodowej odrębności.
    W ten sposób Żydzi samodzielnie, we własnym zakresie walczyli o morale getta i usuwali zło. Jeśli zapadał wyrok śmierci, podlegał on jednak zatwierdzeniu przez komendanta ŻZW i dopiero wówczas mógł być wykonany. Autor uczestniczył w charakterze współorganizatora i obserwatora przy wykonywaniu kilku wyroków. Oto zapamiętane nazwiska zastrzelonych zdrajców:

    Blumsztok - za zdradę Kosieradzkiego - czerwiec 1942r.

    Brausztejn - na Elektoralnej - maj 1942r.

    Chaia Blumberg - w czerwcu 1942r.

    Na bazarze na Nowolipiu, ppor. policji żydowskiej z ul. Leszno 13. o nieustalonym nazwisku - czerwiec 1942r. - zabity na ul. Orlej, (niski, krępy),

    Dwóch żagwistów - w czerwcu 1942r.

    Jedenastu żagwistów, w tym trzy kobiety, schwytane latem 1942r. przy ul. Elektoralnej 6/8, przy rzekomym szmuglu żywności,

    Blum, Cementowicz i Malewski - w sierpniu 1942r. - którzy przez Erlicha wydali Niemcom tunel przez ul. Okopową.

    Voiksdeutsch o imieniu Stefan - w lutym 1943r. - przy ul. Leszno

    cd poniżej
    już oceniałe(a)ś
    0
    0
    Akcje ekspropriacyjne przeprowadzane w ostatnim półroczu istnienia getta, wymierzane były głównie przeciwko zdrajcom i kolaborantom, którym rekwirowano pieniądze na rzecz ŻZW i ŻOB.

    W getcie również nie każdego kolaboranta karano śmiercią, dlatego z tych ocenianych jako mniej szkodliwych. wyciskano tylko pieniądze. Kolaboranci i zdrajcy, którzy zajmowali kierownicze stanowiska w "szopach", starali się niejednokrotnie robić sobie dobrą markę przez tworzenie pozorów pomocy niesionej wielu ludziom. Od nich Niemcy żądali przede wszystkim wyciskania resztek sił z Żydów, wydajności, węszenia i wydawania ludzi z ruchu oporu. To ostatnie starali się oni robić bardzo ostrożnie i bez rozgłosu, zaś akty rzekomego miłosierdzia, czy pomocy, miały zawsze odpowiednią reklamę robioną przez zgraję zauszników, walczących w ten sposób w upodleniu o własną głowę i byt.

    Akcje ekspropriacyjne poza doraźną korzyścią materialną, miały między innymi na celu zwrócenie uwagi społeczeństwa na poszczególnych zdrajców i na piętnowanie ich. Kładły one tamę kolaboracji, budziły sumienia i budziły do czynu. Często stosowana była też kara dotkliwej chłosty.

    Chociaż akcje ŻZW i ŻOB mobilizowały ludzi zdrowych moralnie, to jednak nie przełamały otępienia i zastraszenia ogółu społeczności getta. Bazująca na takiej postawie Żydów "Żagiew", nie została niestety rozbita doszczętnie. Wszelkiego rodzaju uderzenia ŻZW w tę organizację, miały szczególne nasilenie po akcji styczniowej 1943 r. i trwały aż do samego powstania w getcie.

    W czasie powstania udało się żołnierzom ŻZW i ŻOB dopaść i zlikwidować jeszcze kilku zdrajców, lecz dużo ich zostało, czego dowodem m.in. były wydane Niemcom bunkry bojowców, w tym i Anielewicza. co potwierdzili mi sami Żydzi. "Praca" ocalałych żagwistów nie zakończyła się z upadkiem powstania. Byli oni Niemcom nadal potrzebni. Tym razem do pomocy w wyłapywaniu Żydów ukrywających się nie tylko w Warszawie, ale i w całej Generalnej Guberni. Żagwiści byli też wykorzystywani przez gestapo.

    Jako prowokatorzy, wdzierający się podstępnie w szeregi polskich organizacji podziemnych. To właśnie m.in. żagwiści i inni żydowscy szmalcownicy i zdrajcy, byli winni większości śmierci ukrywających się Żydów, a tym samym winni byli śmierci ukrywających ich Polaków.

    Dnia 21 lutego 1943 r.. wykonano na kilku żydowskich gestapowcach wyroki śmierci, na Leonie Skosowskim ("Lolek?" został wtedy tylko ranny), Pawle Wlodowskim, Areku Weintraubie, Chaimie Mangelu i Lidii Radziejowskiej. Dnia 28 kwietnia 1943 r. na ul. Warmińskiej zlikwidowano Luftiga - Żyda, agenta gestapo, który pracował jako tłumacz w warsztatach kolejowych na Pradze.

    Powszechnie znana afera Hotelu Polskiego (lipiec 1943 r.), też jest dziełem żydowskich zdrajców (główny agent - naganiacz Leon Skosowski i Adam Żurawin - żyje w USA). Wpajali oni w swych współwyznawców przekonanie o specjalnym propagandowym, wypuszczaniu ich do krajów neutralnych. Działali na polecenie gestapo - Hahna i Brandta - ściągnęli około 2000 bogatych Żydów mających za ogromne pieniądze kupić paszporty zagraniczne.
    Niemcy ich ograbili i pomordowali (część wysłali do obozów), nielicznych wypuścili, w tym kilkudziesięciu swoich agentów dla działań propagandowych na rzecz Niemiec - patrz C. Arch. sygn. 202/XV-2. tom 2. k. 158, przechodzili ci Żydzi przez luksusowy obóz w Bergcn Belsen i Vittel we Francji, oczekując na wymianę za towary z USA, byli internowani, ocaleli (a Rząd polski na emigracji posyłał im pomoc !!).

    cd poniżej
    już oceniałe(a)ś
    0
    0
    Ilość Żydów - agentów gestapo była tak duża, że działalność ich zaczęła obejmować nie tylko dzielnicę aryjską Warszawy, ale i całą Generalną Gubernię.
    Stali się oni szczególnie niebezpieczni przez perfidne przybieranie maski ludzi prześladowanych i szukających pomocy u Polaków. Zdrajcy ci, szybko zaczęli zapełniać listy zdemaskowanych agentów gestapo, zestawiane przez Armię Krajową i inne organizacje polskie. Wyroki na nich zaczęły się sypać na terenie całej Generalnej Guberni.

    Wiadomo nam było o działaniu zdrajców we wszystkich skupiskach żydowskich. Np. w Krakowie działali dwaj znani agenci gestapo - Żydzi - Zeligncr i Forster. Forster zdołał nawet zmontować szeroko rozgałęzioną siatkę konfidentów.

    Po likwidacji getta krakowskiego (13 marca 1943 r.) pojawiły się jesienią 1943 r. w Krakowie, dwie zorganizowane grupy gestapo, rekrutujące się z Żydów. Specjalizowały się one w wykrywaniu ukrywających się Żydów w tzw. aryjskiej części miasta. Pierwszą taką zbrodniczą grupę stanowili: Diamand, Julek Appel, Natan Weissman i Stefania Brandstatter-Poklewska, a drugą: Forster, Marta Purec-Porzecka, Rosen, Goldberg. Loffler. Kleinbcrger, Kerner, Pacanower, Rosen, Rotkopf, Taubman, Weininger i wielu innych.

    Większość z nich - jako w końcu bezużytecznych - zlikwidowało gestapo.

    W Sosnowcu działał słynny agent gestapo. Żyd o nazwisku Meryn. Podobnie. jak w Warszawie. Żydzi - agenci gestapo działali również w getcie łódzkim. Słynni byli agenci lubelscy Hoflego, którzy jeździli z nim na akcje likwidacyjne w ramach akcji "Reinhard". Wiele też słyszało się o żydowskim zdrajcy, SD-manie Jerzym Ryperze, który działał pod koniec 1943 r. na terenie Lidy. oraz wielu innych.

    Pamiętnikarze skupisk żydowskich, wzmiankują stale o ich haniebnej działalności, o roli Judenratów i policji żydowskiej (którym Niemcy zawdzięczają ułatwioną formę wywózki Żydów do obozów zagłady).

    Wniosek nasuwa się przykry. Żydów - agentów gestapo, zdrajców, szmalcowników i kolaborantów, było dużo. Swoją ilością biją oni proporcje występujące w innych nacjach, okupowanej przez Niemców Europy. Było to następstwem najwyższego bestialstwa i niespotykanej w dziejach świata ekstermnacji, jaką wobec nich zastosowano. Pchał ich do lego instynkt samozachowawczy. Ale to ich nic usprawiedliwia. Czasem nieopatrznie zrobiony krok, czy złośliwy donos, odcinał ich od społeczeństwa i pchał na drogę zdrady, z której nie było powrotu.

    I jeśli mieli z tego powodu jakieś wyrzuty sumienia, to głuszyła je świadomość omalże absolutnej władzy nad ziomkami, władzy, która w dodatku miała dla nich arcyprzyjemne formy i ramy zewnętrzne. Cóż za buta i napuszenie biły z postawy eleganta Sternfelda czy Lejkina!
    To samo, tylko z dodatkiem wyjątkowej banalności obserwowało się u Szmerlinga i Brzezińskiego - zbirów z Umschlagplatzu.
    Rozsmakowali się w zdradzie oprawnej w luksusy i zbytek. Wiedzieli, że po ich łotrowskiej robocie, czekają na nich wymyślne rozrywki w Palais de Dance , Sztuce, Hotelu Brytania i restauracji Casanova w towarzystwie prawdziwych, niemieckich gestapowców Ubermenschów.
    Dawało im to poczucie zadowolenia, czasowego szczęścia i satysfakcji. Wiedzieli, że będą żyć raczej krótko, bo znali nienawiść do nich ich braci, ale w jakim luksusie.

    Cd poniżej
    już oceniałe(a)ś
    0
    0
    Podaję nazwiska najbardziej znanych policjantów żydowskich i agentów gestapo:
    Komendantem był ppłk policji polskiej Szeryński, jego z-cami Michał Czapliński i adw. Jakub Lejkin, który w lipcu 1942r. został k-ntem z dodanym mu z-cą Józefem Erlichem. Marian Hendel był inspektorem policji, oficerowie Flirstenberg i First (zastrzeleni z wyroku podziemia w 1943 r.), dr Sierota syn znanego kantora zaufany Gancwcicha. kier. tzw. żydowskiego pogotowia ratunkowego przy .."13", Sachsenhaus ojciec i syn, bracia Zachariasz. as agentów dr Alfred Nossig, Adier, Nuss, Orlean, Lesselbaum, Halber, Langier, Zelman, Bachrier, Anders, szef Umschlagplatzu krwawy Szmerling, Regina Just, Szpunt, Szajer, Hurwicz, Hcring, Beharier, Gurman, Milek Tine, Świeca, Estorowicz, Konerstein, Warszawiak, Blumsztajn, adw. Gleichweksler, adw. Bramerson, adw. Zajdłer, adw. Nowogródzki, adw. Palatyński, adw. Ćwiejko-Załęski i inni adwokaci, którzy mieli stopnie oficerskie w policji, kpt. Fleischman, Luftig, Chaim Mangel, Gumplowicz, Markowicz, Supp, Ulla Regina, Herc, Lutcnberg vel Laturski, Toffel Zofia, Turkas Doba, Żurawin, Skosowski, Wlodawski, Weinraub, Radziejowska i wielu innych.

    W końcu sami Niemcy mieli ich dosyć i 24 V 1942 r. urządzili nocną rzeź kierownictwu "13". Szefowie Gancweich i Sternfeid uratowali się ucieczką, ale zabici zostali ich najbliżsi współpracownicy Lewin, Mendel, Gurwicz, kuzyn Gancweicha Szymonowicz.
    Po tym sprawa przycichła i policja żydowska nadal pełniła zdrajczą służbę. Dotarcie do takich z wyrokiem było b. trudne, dlatego przeważnie dożyli do 1943 r.
    Mniej ważni zdrajcy szybciej doczekiwali się kary. Np. b. bokserski mistrz Polski Rotholc - popularny "Szapsio" tak dokuczył ludziom swoją pałką policjanta, że na prośbę samych Żydów dostał karę ciężkiej chłosty, którą egzekwował na nim członek mojego oddziału Teodor Niewiadomski. W zestawieniu z nim, biedacy idący podczas akcji Hoflego dobrowolnie na śmierć, też dla mirażu chwilowego szczęścia, tylko w postaci bochenka chleba i kilograma marmolady, stanowili razem obraz z najkoszmarniejszych snów.

    Zdrada i wydawanie Żydów przez samych Żydów miała nieraz akcent rozpaczy i złości za nieprzyjęcie ich do ukrywającej się grupy. Jako tego przykład podaję fakt wydania w samym lipcu 1944 r. około 20 Żydów ukrywających się na ul. Nowowiniarskiej 14 u Marczaka. Mieli oni luksusowe schowanie z łazienką, z telefonem, w piwnicy, pod mieszkaniem Marczaka. wejście do piwnicy było przez szafę. Jakaś Żydówka z 7-letnią dziewczynką przez zemstę za odmowę przyjęcia jej do wspólnoty wydala całą grupę. Niemcy wywieźli ich i pomordowali. Marczak dostał się w ich ręce następnego dnia i zginął. Powyższe dane potwierdziła mi po wojnie mieszkanka tego domu Danuta Wróblewska.

    Cd poniżej
    już oceniałe(a)ś
    0
    0
    Pora na wstępne zbilansowanie ilości zdrajców z getta warszawskiego.

    Było ich ca 10 000 osób. Z tego w policji było (rotacyjnie) ca 2 500. Specjalnych agentów Gestapo i "Żagwi" było ponad 1 000 osób. W kolaboracyjnej Gminie Żydowskiej było ponad 6 000 osób; z tego za szczególnie zdrajczych, biorących udział w specjalnym wyzysku i ekonomicznym wyniszczaniu narodu, w wyniszczaniu przesiedleńców i skazywaniu ich na śmierć głodową uważano co najmniej 2 500 osób.

    Te 10 000 stanowiło w 1941/42 r. circa 2% ogółu społeczności getta; zaś w skali krajowej dochodziło do tego dziesiątki tysięcy ludzi, gdyż byli oni w każdym getcie. Wywodzili się oni ze sfer zamożnych, plutokracji, inteligencji, dużo pracowników policji.
    Im mniejsze getto tym procent zdrajców był większy.
    Nie ma możności ustalenia ich liczby, skoro sami Żydzi i ŻIH ich ukrywają, skoro Kneset w 1950 r. uchwalił nie pociąganie ich do odpowiedzialności karnej. To jest niemoralne !

    Im więcej lat upływa po wojnie, tym bardziej łagodnieją oceny przestępstw okupacyjnych i coraz mniej się o nich mówi. Ludzie odstępują stopniowo od ścigania nawet winnych przelewu bratniej krwi a nawet i krwi rodzinnej, znam takie wypadki.
    Wielu żydowskich zdrajców wojnę przeżyło. Wielu z nich zdołało szybko wyjechać z Polski wraz z nagrabionymi majątkami, jak np. dr Michał Weichert prezes Żydowskiej Samopomocy Społecznej z wyrokiem śmierci ŻOB, dziś żyjący w Izraelu; jak węgierski Żyd ? dr Izrael Kastner.

    Nikt dziś już nie dochodzi ich przestępstw, bo zbyt mało pozostało świadków. Wielu sprawców w ogóle nie zostało do dziś zdemaskowanych, z uwagi na tajny charakter ich przestępczej służby. Jak trudno ich znaleźć, świadczą mozolne, długotrwale poszukiwania głównych inicjatorów przestępstw wojennych. Klasycznym tego przykładem była sprawa Eichmana.

    Niektórych zbrodniarzy i siewców nienawiści między ludźmi, ściga się jednak dalej dla celów wychowawczych, tak dla całych narodów, jak i dla niektórych polityków, którzy lubią wojenkę. Ale jak trudno to idzie, jak nikły ich procent staje przed tendencyjnie liberalnymi sądami w RFN czy Austrii, ilu wbrew obciążającym dowodom zwolniono od win i kary, bądź ograniczono im karę do fikcji.
    Tym niemniej trzeba o tym mówić i pisać, żeby złu zamykać drogę na przyszłość. Tu dużą rolę gra biuro Szymona Wiesenthala- choć żydowskich kolaboracjonistów chroni, nie ściga, będąc sam o to posądzony i oskarżony !

    Odnośnie zasięgu kolaboracji wśród Żydów i akcji wykonywania wyroków na terenach południowych GG, przytoczę z wykazu zastrzelonych w okresie lipiec - październik 1943 r. wg danych "Drapacza", następujące nazwiska o żydowskim brzmieniu:

    Hirsch i Szapule - Częstochowa - 8 sierpnia: Nauman - rejon Piotrkowa - 23 sierpnia; Bother - Białobrzegi - 7 września; Józefa Kalan. Józef, Zygmunt i Władysław Geno, Józef Próchnik - Zemborzyce - 11 września; Sebze - Monesten - 10 sierpnia Krupę - Ciche k/Nowego Targu - 28 sierpnia; Sewinger - Błogie k/Sulejowa - 23 września; Fulner z rodziną -Chanowice koło Rozwadowa - 13 października; Piotr Hilger - Łęck - 18 września; Goldfield - Łososina Dolna - 17 września; Roman Hintz - Piotrków - 5 października.

    Cd poniżej
    już oceniałe(a)ś
    0
    0
    Poza podaną już za Archiwum WIH - teczka Nr ill-43/6. listą osób likwidowanych za kolaborację w okresie VII-XII 1943 r. podaję drugą listę - dot. okręgu krakowskiego. Lista ta była w archiwum pik. Ludwika Muzyczki ? Sulkowskiego. Szefa Oddziału VIII Sztabu Gl. K-ndy gł. AK. a obecnie będącej u jego córki dr Danuty Hoffman. Jest to sprawozdanie ..Stożka - z dnia 30.1.1944r.. podające drugą listę konfidentów (lub podejrzanych) Okręgu krakowskiego. Zaczyna się od uzupełnienia I listy konfidentów z dnia 28 XII 1943 r. dół. Okręgu krakowskiego, o 3 osoby:

    Marta Panecka vel Puretz Marta, Ż.Kr.Taubman, Ignacy, Żyd Kr, Wiesner N.Ż.-N. Sącz. Na tych listach są podani Żydzi i to w znaczny cli ilościach, co wskazuje na wagę problemu i na ich "zawodowy" charakter kolaboracji i szpiegostwa na rzecz Niemców, biorąc pod uwagę rok uchwycenia ich działalności 1943-44.

    Oto druga lista: - Mieczysław Bielawski, Żyd, Kraków, Artek Bloch Żyd, Kr, Blodek. N., Żyd, Kr, Bochner L., Kr, Fertel N. Ż, Kr, były policjant gettowy, Filister. N.Ż.Kr, Forlig N.. Ż.. Kr, Aleksy Forster, Ż. Kr, Wilhelm Giemski, Ż.Kr., Grodman N. Ż. Kr, Anna Himlet, Ż.Kr, Immergluk N.Ż, Kr, Julian Korczyński vel Julek Appel, Ż, Kr, Herman Neigier. Ż, Kr, Obruch N.. Ż., Kr, działał na terenie fabryki obuwia "Sfinks", Józef Pacanower, Ż, Kr, Peer, Ż, Kr, Pelcówna N, Lańcut, Romer vel Dobrowolski N, Ż, Kr, Schleifer N. Ż, Kr - Wola Duchacka, Seelingcr N., Ż, Kr, Szymon Spitz, Ż, Kr, Ludwik Stabryła, Ż, Kr, Ungeheuer N, Ż, Kr, Weininger N., Ż, Kr, Nie pisano Żyd tam, gdzie nie było 100% pewności, choć likwidowano Żyda.

    Na zakończenie tej smutnej listy zdrajców i kolaborantów, szerzej poruszę dane życiorysowe wzmiankowanego już dr. Alfreda Nossiga. najstarszego wiekiem i stażem zdrady. Dane te czerpałem z "Judisches Lexicon" tom IV/1, szpalta 524. wydanie Berlińskie 1930 r., oraz z przedmowy Dawida Erdtrachta do książki Nossiga pt. "Polen und Juden", Wydawnictwo "Renaissance" 1921 r.. Wiedeń-Berlin- -Warszawa-Londyn-N.York.

    cd poniżej
    już oceniałe(a)ś
    0
    0
    Alfred Nossig urodził się w 1864r. we Lwowie, mieszkał głównie w Berlinie. Napisał wiele dramatów, m.in. o Giordano Bruno (1885r.), o "Królu Syjonu" (1887. o Bar-Kochbie (l 901 r.). Był też malarzem i rzeźbiarzem figuralny m. cykl pt. Wieczny Żyd (Ewige Jude). Król Salomon. Mechabeusze. Był również pisarzem naukowo-politycznym, zajmował się socjalizmem. Filozofował o "Rewizjonizmie socjalizmu" (1900r.) Zajmował się pisaniem o sprawach agrarnych, o światowym pokoju.
    Działalność publicystyczną na temat problemu żydowskiego rozpoczął w 1887r.. rozważając sprawy syjonizmu, realizmu polityki żydowskiej, sprawę Palestyny i jej kolonizacji, wiązały się z tym rozważania statystyczne.
    Założył w Berlinie w r. 1908/09 Żydowską Organizację Kolonizacvjną. Brał udział w ruchu syjonistycznym, i to dłuższy czas, choć stal w opozycji do Teodora Herzla. Po I wojnie św. poświęcił się propagowaniu światowego pokoju i w 1928r. założył Oddział "Związku przyjaźni różnych religii". Tyle "J.Lexicon".

    Dawid Erdtracht rozpływa się nad jego znawstwem problemu żydowskiego. nad znawstwem duszy polskiej i miłością ziemi polskiej. Uważa Nossiga za powołanego do przeprowadzenia porozumienia polsko-żydowskiego. Przy okazji podkreśla prześladowania Żydów w Polsce, podkreśla światowe protesty przeciw "pogromom Żydów" i organizowane z zewnątrz akty pomocy. Przy czym działalność taką Polaków uważa za pozbawioną sensu, gdyż Polska nie ma stanu kupieckiego poza żydowskim, istniejącym od wieków, i nie ma go kim zastąpić. A nowo powstałe państwo potrzebuje zdrowej gospodarki miejskiej i doświadczonego stanu kupieckiego. Dalej dywaguje Erdtracht. że:
    "Polska powinna sobie brać za wzór Litwę, która pierwsza z państw nowo powstałych dała Żydom najrzetelniej pełne prawa polityczne, za co żydowscy politycy w godzinie niebezpieczeństwa żadnej polityki nie prowadzili, jak tylko litewską, ba nawet stanęli na czele litewskiej polityki państwowej, a zagranicą szukali i znaleźli sympatię nie dla jakiejś specyficznie żydowskiej sprawy a dla litewskiego państwa"
    (Skoro było tak dobrze, to dlaczego w czasie II wojny św. Litwini wystąpili przeciw Żydom, ich wyzyskowi ? - uwaga T.B.).
    No i oczywiście stąd wniosek, że gdyby Polacy po I wojnie św. zaczęli budować zgodę polsko-żydowską, to "mieliby sympatie całego kulturalnego świata, całego światowego żydostwa, a w pierwszej linii entuzjazm i zdolność ofiar dla polskich spraw wśród polskiego żydostwa" (A tak - to musiało i było odwrotnie - T.B.). No, gdyby misja porozumiewawcza Nossiga udała się, wtedy obok naszych napłynęłoby miliony Żydów do Polski, gdyż miałyby tu wg Erdtrachta "zabezpieczone, pewne i spokojne bytowanie na Wschodzie, Polacy pełną nadzieję, wspaniałą przyszłość, świat przedmurze porządku i kultury"! (No i powinszować!!).

    Ale tak ładnie i teatralnie akcje Nossigowi nie przebiegły. Jako płatny agent rządu niemieckiego, chciał spędzać Żydów z Niemiec (zatem oczyszczać z nich) na "Wschód" do Polski. Szczęśliwie Polacy mieli na ten temat coś do powiedzenia i nie dali się uszczęśliwić tą masówką (choć dali obywatelstwo 600 000 Żydów rosyjskich). W tym duchu Nossig jeździł kilka razy do Turcji, pisał wywiady z wezyrami, z jednej strony jako agent germańskiego imperializmu, a z drugiej - jako agent syjonizmu i Herzla, by zdobyć Palestynę dla Żydów. Nikt nic nie wzmiankował o tego rodzaju jego roli, tajnego politycznego agenta, a także współpracownika policji, "przespali" to historycy żydowscy w PRL. W roli agenta policji niemieckiej błysnął w pełnym blasku gwiazdy pierwszej wielkości w czasie II wojny św. w Polsce i w Warszawie, budując pomnik swej niesławy.

    fragmenty z :
    Tadeusz Bednarczyk "Życie codzienne warszawskiego
    getta" - Warszawa 1995
    już oceniałe(a)ś
    0
    0
    Marek Edelman, one of the leaders of the Ghetto uprising, in later life a distinguished cardiologist, said "what Gross wrote is true". I would struggle to find a better authority.
    @adamd
    Marek Edelman said also that too many Jews in Poland were involved in colaboration with German forces against other Jews. It was well confirmed by Hannah Arendt during A.Eichman court procedure in Jeruzalem.
    już oceniałe(a)ś
    3
    0
    @adamd
    ""what Gross wrote is true" - could you provide a source ?

    "Imagine that 12,000 Jews survived in Warsaw (after ghetto uprising) up to the Warsaw Uprising ... that 12,000 Jews would survive, at least 100,000 people had to be involved in. At that time, Warsaw had 700,000, so every seventh Pole was involved. very big percentage (...) I think that there is no other such city in Europe, especially that here were the most severe punishments "

    (quoted after an interview with M. Edelman, published in Tygodnik Powszechny on April 18, 1993).
    już oceniałe(a)ś
    0
    0
    Bronisław Wildstein is Pole of jewish origins.

    Barbara Engelking (Pole of jewish origins) is famous of her rasist statment about Poles :

    "... Death as a death... for Poles it was a matter of biology. For Jews, death was a mysticism"

    Using another words her statement is a loan translation of famous quotes coming from talmudic literature tradition statments equateing goims (non Jews) to animals in human form.
    @PiSPOjednoZŁO
    ... and Wildstein although a Jew but also honest Pole is a tread to polish branch of Holocaust Industry ( that Markowicz represents ) whose role is to rewrite the history on it's newest version that started from the famous Jan Gross? book, "Neighbors," - book that despite its scientifically nonsolid character got worldwide acclamation intentionally.
    już oceniałe(a)ś
    0
    0