Ten artykuł czytasz w ramach bezpłatnego limitu

Polska z popiołów

Mamy kryzys absolutnie bezprecedensowy, a skutki będą po prostu tragiczne, jeśli będziemy na nie czekać. To konsekwencje dotychczasowych rządów oraz pandemii – sprawa jest zupełnie jasna i nie ma po co wyjaśniać jej bardziej. Mamy równocześnie do czynienia najwyraźniej z początkiem politycznego końca władzy PiS, co jednak nie nastraja optymistycznie, bo koniec zapowiada się gwałtownie, a nie widać nikogo, kto miały odwagę wziąć dziś odpowiedzialność za niemożliwe do określenia, na pewno zaś katastrofalnie złe warunki, z którymi przyjdzie się mierzyć przyszłej władzy.

W tej sytuacji rzadko wypowiadaną, ale coraz bardziej powszechną myślą strategiczną jest „im gorzej, tym lepiej” – niech PiS wypije piwo, którego nawarzył, niech zapłaci politycznym niebytem, kiedy ludzie zobaczą ogrom zniszczeń. Nowa Polska powstanie wówczas z popiołów. Tymczasem niech się pali. Z całą, niestety, pewnością nie ma po opozycyjnej stronie innego myślenia ani wśród polityków, ani w tej nowej odsłonie obywatelskich protestów, które dzisiaj przeżywamy.

Jak to możliwe, że aż tak upadliśmy?

W środku pandemicznego zagrożenia Kaczyński wywołuje wojnę o aborcję, wypisuje Polskę z Unii Europejskiej, z ostentacją odpowiada represjami na protesty i niszczy resztki praworządności obecnej już wyłącznie w sercach tak nielicznych uparcie niepokornych jednostek jak sędzia Igor Tuleya – widząc to wszystko, trudno wyobrazić sobie, co jeszcze mogłaby uczynić ta władza, bo w eskalacji tej polityki pozostaje już właściwie niewiele możliwości innych niż tylko więzienia polityczne i potem strzelanie do ludzi na ulicach.

Równocześnie mamy przecież grono politycznych liderów opozycji. Opozycja jest zwykle po to, by przejęła władzę. Mam w związku z tym dość dramatyczny problem poznawczy.

Jak to się dzieje, że nie widzimy debaty Borysa Budki, Rafała Trzaskowskiego, Szymona Hołowni, Włodzimierza Czarzastego, Roberta Biedronia, Adriana Zandberga, Władysława Kosiniaka-Kamysza? Z udziałem Marty Lempart lub bez niej? No, z tego grona to ona ma szanse trafić do więzienia i to do niej będą strzelać, jeśli zaczną. I również ona robi swoje, co o pozostałych powiedzieć byłoby trudniej.

Protest Strajku Kobiet w WarszawieProtest Strajku Kobiet w Warszawie Fot. Sławomir Kamiński / Agencja Gazeta

Jak to się więc dzieje, że nie ma debaty o tym, jak i kto mianowicie mógłby wziąć odpowiedzialność za Polskę, bezpieczeństwo i życie Polaków? Albo o zjednoczeniu demokratów, o którym Donald Tusk był łaskaw napisać ostatnio doniosłego politycznie tweeta? Dlaczego takiej debaty nie gości u siebie choćby marszałek Senatu Tomasz Grodzki?

I dlaczego tylko ja się dziwię? Dlaczego nie napisał o tym nikt z czołowych politycznych publicystów?

Inny scenariusz, w którego nieistnienie nie umiem uwierzyć, widząc, że autorem najpełniejszego i jedynego usystematyzowanego zbioru danych o pandemii jest pewien 19-letni amator. Nikogo nie widzi, że nie robi tego, nie umie i nie chce zrobić władza – to jest bardzo zła władza i o tym od dawna wiemy.

Dlaczego jednak nie ma choćby przy Senacie RP zespołu ekspertów epidemiologów, lekarzy, ekonomistów, przedstawicieli biznesu, specjalistów od zarządzania kryzysowego? Dlaczego nie słyszymy stamtąd rekomendacji? Dlaczego one nie działają choćby siłą autorytetu? Dlaczego nie wzmacniają tych rekomendacji i zaleceń orędzia marszałka Grodzkiego, które usłyszą również wyborcy PiS w TVP?

Dlaczego nie ma przy Senacie zespołu samorządowców? Dlaczego nie ma sieci sztabów kryzysowych sięgających poprzez struktury samorządowe od poziomu kraju, poprzez województwa, powiaty, aż do gmin? Dlaczego nie korzystają te sztaby z uprawnień samorządowych w zarządzaniu szkołami, szpitalami, siecią pomocy społecznej? Dlaczego w przypadku, gdy władza samorządów ma nie dość kompetencji, samorządowe organy nie przekraczają tych uprawnień, broniąc obywateli choćby i wbrew woli centralnej władzy gangsterów z PiS?

Jak to możliwe, że choćby śladu tego rodzaju pomysłów nikt nigdy w Polsce nie wyraził i że również temu dziwię się publicznie znów wyłącznie ja? Jak to się stało, że do tego stopnia w nic nie wierzymy i niczego już nie oczekujemy, lecąc z oszałamiającą prędkością we mgle na pewne zderzenie z ziemią?

Co zwykle kwitnie na gruzach państwa?

Odważnie, uczciwie i przytomnie strategię „im gorzej, tym lepiej” wyraził chyba tylko Radosław Markowski m.in. w wywiadzie dla Wiadomo.co, a i w naszym studiu Obywatele.News mówił to samo jeszcze przed głosowaniem prezydenckim.

„Ogólnie aktualne protesty powinny się odbywać i trwać (zgadzam się, że poprawka na pandemiczne zagrożenia jest potrzebna), ale nie wydaje mi się sensowne, a nawet uważam strategicznie za błędne, by ktoś inny przejmował teraz władzę. No bo niby kto? I dlaczego miałby za ten cały bałagan i brak odpowiedzialności odpowiadać?”.

Też nie wiem, kto miałby przejmować władzę – i retoryczność tego pytania jest jedynym usprawiedliwieniem wywodu, w którym bardzo wiele argumentów jest oczywiście trafnych. Ale choć Markowski pytał retorycznie również o odpowiedzialność i powody, dla których mielibyśmy ją ponosić – odpowiedź istnieje. I jest przerażająco oczywista. Żeby uniknąć ofiar. Śmiertelnych ofiar pandemii, możliwych ofiar wojny domowej, ofiar kryzysu ekonomicznego. Ten, kto odmawia odpowiedzialności za pisowski bałagan, bierze odpowiedzialność za zniszczenie i ofiary. Za zaniechania. Za ich straszne skutki.

Retoryczne dziś pytanie Markowskiego, kto miałby przejąć władzę, powróci. I trzeba na nie będzie odpowiedzieć. Jeśli się władza PiS po prostu zapadnie pod własnym ciężarem w kryzysie, zniszczeniach i nędzy, to lekcje historii, niestety, są tu jednoznaczne. To nie demokracja kwitnie w takich razach na popiołach po tyranii, tylko tyrania nowa. Ziobro, Konfederacja, odnowione z ich pomocą resztki PiS tęsknie wspominające Beatę Szydło i utraconą dziś świętość Dudy, ONR, wyjące tłumy na Marszach Niepodległości, roszczeniowa AGROunia, rozmaici Tanajnowie – jest tego trochę, a przyjdzie nam zobaczyć więcej. PO? Naprawdę? Stary i dobry porządek? Wolne żarty.

Żaden Duch Święty nie spłynie już na popioły kryjące ziemię, tę ziemię, i nie odmieni już jej oblicza. Przywództwo przyszłej Polski nie wyłoni się samo z siebie z mgieł i dymów po pożarze. Albo zrobimy to dzisiaj, albo musimy przyjąć do wiadomości, że oczekiwane Królestwo nie jest z tego świata.
---
Piszcie: listy@wyborcza.pl

Artykuł otwarty w ramach bezpłatnego limitu

Wypróbuj prenumeratę cyfrową Wyborczej

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych,
lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej.