Jego źródła sięgają protestów sufrażystek z początków XX wieku, do Nowego Jorku, gdzie w 1907 r. w marszu przeciwko wyzyskowi kobiet przez przedsiębiorców udział wzięło kilkanaście tysięcy kobiet. W 1909 r. w USA po raz pierwszy obchodzono Narodowy Dzień Kobiety ogłoszony przez Socjalistyczną Partię Ameryki.

W 1910 r. kobiety biorące udział w zjeździe Drugiej Międzynarodówki w Kopenhadze zaproponowały, by 8 marca obchodzony był jako Międzynarodowy Dzień Kobiet nagłaśniający potrzebę walki o prawa kobiet na całym świecie.

19 marca 1911 r. Dzień Kobiet obchodziły już Austria, Dania, Szwajcaria i Niemcy. W demonstracjach udział wzięło ponad milion osób, a święto stało się pretekstem do głośnych wystąpień na rzecz politycznej, społecznej i ekonomicznej emancypacji kobiet.

Sześć dni później światem wstrząsnęła tragedia w amerykańskiej szwalni Triangle Shirtwaist Factory, w pożarze której zginęło 145 osób, głównie kobiety. Śledztwo w sprawie przyczyn pożaru znacznie przyczyniło się do nagłośnienia kwestii warunków pracy kobiet w przemyśle tekstylnym.

Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej