Jeszcze w tym samym roku, Smolik zagrał z zespołem Wilki w Opolu, wziął też udział w nagraniu płyty koncertowej Acousticus Rockus zarejestrowanej w warszawskim klubie Akwarium. Po rozpadzie Wilków w 1994 roku kontynuował współpracę z wokalista grupy Robertem Gawlińskim, m.in. przy nagraniu jego albumu Solo. Pojawił się również gościnnie na wydanej w 1995 roku płycie Myslovitz Myslowitz. Niezwykle istotnym momentem w muzycznej podróży Smolika była współpraca z Kasią Nosowską przy jej pierwszym solowym albumie Puk-Puk, na który skomponował 3 utwory. To właśnie udział w tym projekcie sprawił, że Smolik zaczął eksperymentować z muzyką elektroniczną.

Kolejne lata upłynęły Smolikowi pod znakiem współpracy przy nagraniu płyt Nosowskiej Milena i Sushi, których był producentem oraz autorem lub współautorem muzyki. Wyprodukował również kolejne solowe albumy Gawlińskiego - X, na której znalazły się dwa remiksy jego autorstwa i Gra. Współpraca z zespołem Ścianka zaowocowała wykonanym wspólnie z Kasią Nosowską iris sleeps under the snow. W 2001 roku, kiedy dziennikarze muzyczni zaczęli przypinać Smolikowi łatkę niezwykle utalentowanego, niemniej mistrza drugiego planu, muzyk zaskoczył wszystkich wydając autorski album zatytułowany po prostu Smolik, na którym wystąpili m.in. Kasia Nowicka, Artur Rojek czy Larry Okey Ugru z zespołu Biafro. Na kolejnych autorskich albumach - wydanym w 2003 roku Smolik 2 i w 2006 roku Smolik 3 - można było posłuchać efektów współpracy z takimi osobistościami sceny muzycznej jak Mika Urbaniak, Novika, czy Maciek Cieślak ze Ścianki. Pracując nad autorskimi albumami Smolik nie zrezygnował jednak z udziału w projektach innych artystów. Został m.in. producentem bardzo dobrze przyjętej płyty Krzysztofa Krawczyka Bo marzę i śnię i drugiego albumu Marii Peszek Maria Awaria. Wspólnie z Arturem Rojkiem skomponował muzykę do dramatu Dowód wystawianego w warszawskim teatrze Ateneum. Zagrał również serię koncertów z Tomaszem Stańko dedykowanych wspólnemu projektowi Pejotl. Podczas ubiegłorocznego, jesiennego występu na Placu Defilad zaskoczył występem z Emmanuelle Seigner i i Gabą Kulką, a nie dalej jak pod koniec marca zaprezentował koncertowe aranżacje utworów Serge'a Gainsburga, wykonanych m.in. wraz z Jane Birkin w ramach projektu Chopin Inspire Gainsbourg.

Ta wyjątkowo długa liczba projektów i artystów z którymi współpracował to niezbity dowód na to, że dla Smolika gatunki nie stanowią żadnej bariery w tworzeniu muzyki. Są po prostu kolejnym sposobem wyrażenia tego co gra w jego głowie i sercu. Jak sam twierdzi, jego celem jest bowiem przede wszystkim sprawianie odbiorcy przyjemności poprzez dostarczanie kompozycji dzwięków miłych dla ucha. Najważniejsza jest muzyka, która nabiera wyrazu i rumieńców dzięki inspirującej kooperacji z innymi twórcami.

Praca kompozytora i producenta oraz wkład Smolika w rozwój polskiej sceny muzycznej zostały docenione m.in. statuetką Fryderyka w kategorii kompozytor oraz Paszportem Polityki za twórcze podejście do muzyki klubowej. To co urzeka jego fanów to wyjątkowa skromność, za którą kryje się prawdziwy mistrz przeplatania łagodnych przepełnionych pozytywną energią dźwięków.