Tekst jest wstępem do książki Maksyma Gorkiego „Rosja”, przeł. Małgorzata Buchalik, wyd. Universitas, 2016, seria „Poleca Adam Michnik”

To jest Gorki, jakiego nie znamy. Znamy ikonę literatury stalinowskiej, nudnego piewcę sowieckiego komunizmu, kt?rego doszczętnie obrzydziły kilku pokoleniom obowiązkowe lektury szkolne. Ale oto inny Maksym Gorki – bystry obserwator Rosji rewolucyjnej i bolszewickiej, namiętny krytyk carskiego samodzierżawia i okrutnej bolszewickiej dyktatury.

Wyłania się z kart tej książki fascynujący wielogłos rosyjskiej inteligencji, wszystkie przeklęte problemy literatury rosyjskiej. Na te dylematy towarzyszące inteligencji i literaturze Rosji spoglądamy przez pryzmat portret?w Tołstoja, Czechowa, Błoka i Leonida Andrejewa...

Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej