Nawracające obniżenia nastroju i płaczliwość

*
15.06.2011 12:08
A A A Drukuj
Na kilka dni w miesiącu ogarnia mnie czarna rozpacz. Z pozornie błahego powodu, w towarzystwie znajomych mi osób, bliższych i nieco dalszych, zaczynam płakać i nie mogę przestać!
Artykuł otwarty w ramach bezpłatnego limitu prenumeraty cyfrowej
Wprowadzam innych w zakłopotanie, czuję się z tym fatalnie! Wszystkie próby uspokojenia się przynoszą przeciwny skutek, zawodzą. To dla mnie bardzo niekomfortowa sytuacja. Mam straszne wyrzuty sumienia, że się skompromitowałam, postawiłam w głupim położeniu moje dorosłe dzieci! Przeżywam to okropnie. Wstyd mi bardzo, ale nie mogę tego potoku łez powstrzymać. Proszę o skuteczne rady na poprawę samopoczucia w te ciężkie dni.

Jeżeli obniżenie nastroju, niemożność utrzymania emocji (w tym wypadku płaczliwość) powtarza się cyklicznie co jakiś czas - warto się temu przyjrzeć od strony psychologicznej i ocenić ewentualny związek tych objawów z sytuacją życiową, społeczną, rodzinną oraz ze sposobami funkcjonowania w relacjach z innymi osobami. Pod tym względem przydatna mogła by być wizyta u psychologa.

Korzystna byłaby tu także konsultacja u psychiatry w celu oceny czasu trwania, nasilenia, cykliczności, regularności takiej płaczliwości i jej ewentualnego związku np. z różnymi fazami cyklu miesiączkowego, czy też - w zależności od wieku - z rozpoczynającym się okresem menopauzalnym. Warto w tym przypadku wykonać też podstawowe badania laboratoryjne (przede wszystkim ocenić morfologię krwi i stężenie hormonów tarczycy).

Na kilkudniowe nawracające obniżenia nastroju i płaczliwość może mieć korzystny wpływ farmakoterapia lekami przeciwdepresyjnymi, czy ewentualnie tzw. stabilizatorami nastroju. Jeśli istnieje związek takich objawów z cyklem miesiączkowym lub okresem menopauzalnym korzystny efekt może przynieść stosowna terapia hormonalna.

W przypadku występowania opisywanych trudności warto rozważyć profesjonalną konsultację (psychiatryczną i/lub psychologiczną), tak aby ocenić ewentualne przyczyny takiego stanu psychicznego i - w zależności od nich - zaplanować konkretne sposoby dalszego postępowania i radzenia sobie.

Na pytanie odpowiedziała
Dr n. med. Joanna Borowiecka-Kluza
Specjalista psychiatra
Psyche-med Poradnia psychiatryczno-psychologiczna, Kraków
Odpowiedzi przygotowuje: Medycyna Praktyczna: lekarze pacjentom.



Wróć do serwisu | Przeczytaj regulamin



Artykuł otwarty w ramach bezpłatnego limitu
Brak komentarzy