Zabiegi chirurgiczne w leczeniu nietrzymania moczu

*
19.03.2012 18:05
A A A Drukuj
Proszę o informację dotyczącą choroby NTM. W audycji telewizyjnej usłyszałam, że tę chorobę można wyleczyć ćwiczeniami lub zabiegiem operacyjnym. Podobno jest to zabieg operacyjny "jednego dnia". Ponieważ zalecane ćwiczenia nie spełniły moich oczekiwań, bardzo bym prosiła o bliższe informacje, na czym ten zabieg polega, w jakim znieczuleniu i kto takie zabiegi wykonuje.
Artykuł otwarty w ramach bezpłatnego limitu prenumeraty cyfrowej
Nietrzymanie moczu (NTM) jest częstym problemem u kobiet i przyczyną znacznego pogorszenia jakości życia. Informacje na temat przyczyn, typów NTM oraz sposobów leczenia niechirurgicznego można znaleźć na naszym portalu w dziale Choroby, jak również przedstawiono je w odpowiedzi na jedno z zadanych niedawno pytań: Czym spowodowane jest nietrzymanie moczu.

U części kobiet, u których dominuje wysiłkowy charakter nieotrzymania moczu, istnieją wskazania do leczenia chirurgicznego. Zabiegi lecznicze w nietrzymaniu moczu wykonują urolodzy oraz ginekolodzy. Celem zabiegu jest zwykle podparcie cewki moczowej lub umocowanie szyi pęcherza moczowego.

Najczęściej wykonywane zabiegi polegają na wprowadzeniu pod cewkę moczową specjalnej taśmy, w celu uniesienia i podparcia cewki moczowej i jej połączenia z pęcherzem. Są to tzw. zabiegi pętlowe (inny termin to "zabiegi slingowe"). Taśma najczęściej wykonana jest z materiału syntetycznego, może jednak być również uformowana z tkanki własnej pacjentki (z powięzi). Metoda ta jest mało inwazyjna, wymaga niewielkiego nacięcia tkanek pochwy i zwykle wykonywana jest w znieczuleniu innym niż ogólne. Za pomocą najnowszych technik i zestawów operacyjnych właściwy zabieg zakładania pętli z taśmy można wykonać w ciągu kilku minut. Wyraźna poprawa w zakresie nietrzymania moczu stwierdzana jest w ciągu 48 godzin, a okres rehabilitacji wynosi 2-6 tygodni i po tym czasie można wrócić do zwykłej aktywności fizycznej. Wyleczenie, czyli ustąpienie nietrzymania moczu, uzyskuje się u ok. 80% kobiet, a u dalszych kilkunastu występuje poprawa. Powikłania związane z zabiegiem występują u kilku procent kobiet i są to: zakażenia układu moczowego, zatrzymanie moczu, krwawienie oraz erozja taśmy do pęcherza lub pochwy.

Spośród zabiegów niepętlowych najczęściej wykonuje się tzw. operację Burcha, która polega na podwieszeniu tkanek okolicy szyi pęcherza do więzadła ściany jamy brzusznej w okolicy spojenia łonowego. Inne, rzadko już wykonywane, zabiegi to przednia plastyka pochwy oraz tzw. zabiegi igłowe w celu podwieszenia szyi pęcherza.

Najlepsze wyniki chirurgicznego leczenia nietrzymania moczu uzyskuje się w ośrodkach mających duże doświadczenie w wykonywaniu danego zabiegu. Wybierając ośrodek, warto również zapytać, czy zapewni on dalsze leczenie konieczne w razie wystąpienia powikłań zabiegu.

Pokrewne tematy: www.nefrologia.mp.pl

Odpowiedział:
dr n. med. Robert Drabczyk
specjalista chorób wewnętrznych
nefrolog
Oddział Nefrologii i Stacja Dializ
Szpital Wojewódzki, Bielsko-Biała

Piśmiennictwo:

Radziszewski P., Dobroński P.: Nietrzymanie moczu. Wyd. 1. PZWL, Warszawa 2008


Odpowiedzi przygotowuje: Medycyna Praktyczna: lekarze pacjentom.



Wróć do serwisu | Przeczytaj regulamin



Artykuł otwarty w ramach bezpłatnego limitu