23 sierpnia 1939: pakt Ribbentrop-Mołotow o sojuszu militarnym ZSRR i hitlerowskich Niemiec; w tajnym aneksie określono granicę wpływów obu krajów, dzieląc m.in. teren II Rzeczypospolitej. ZSSR przypadają wschodnie tereny Polski.

1 września 1939: agresja hitlerowskich Niemiec na Polskę.

17 września 1939: agresja ZSRR na Polskę. Do niewoli radzieckiej dostaje się ok. 180 tys. Polaków, na terenach zajętych przez Armię Czerwoną trwa wyłapywanie osób uznanych przez ZSRR za wrogie władzy ludowej.

5 marca 1940: radzieccy przywódcy Józef Stalin, Ławrentij Beria, Wiaczesław Mołotow, Kliment Woroszyłow, Michaił Kalinin, Anastas Mikojan i Łazar Kaganowicz podejmują decyzję o rozstrzelaniu 25,7 tys. obywateli polskich jako "zatwardziałych i nieprzejednanych wrogów władzy radzieckiej".

3 kwietnia - 14 maja 1940: transporty jeńców z Kozielska, ze Starobielska i z Ostaszkowa kierowane są do miejsc zagłady. Z blisko 15,5 tys. osób w tych obozach ocalało ok. 450. Polacy są też mordowani na zachodniej Ukrainie i Białorusi.

22 czerwca 1941: hitlerowskie Niemcy atakują ZSRR.

30 lipca 1941: podpisanie układu Sikorski-Majski o współpracy pomiędzy polskim rządem na emigracji a władzami ZSRR. Polaków z ZSRR obejmuje amnestia oraz zostaje stworzona polska armia pod dowództwem gen. Władysława Andersa. Na pytanie o los polskich jeńców z Ostaszkowa, ze Starobielska i z Kozielska Moskwa odpowiada, że już dawno zostali zwolnieni i - jak mówi Stalin - "uciekli do Mandżurii".

13 kwietnia 1943: Niemcy ogłaszają, że w Lesie Katyńskim odkryto masowe groby polskich oficerów. ZSRR oświadcza, że to prowokacja i że zbrodni dokonali Niemcy.

15 kwietnia 1943: polski rząd zwraca się do Międzynarodowego Czerwonego Krzyża z prośbą o zbadanie odkrytych w Katyniu grobów. MCK odpowiada, że muszą się o to zwrócić wszystkie strony - ZSRR oczywiście o to nie występuje.

21 kwietnia 1943: ZSRR informuje USA i Wielką Brytanię, że zrywa stosunki dyplomatyczne z polskim rządem, bo ten "zszedł na drogę współpracy z hitlerowcami".

29 kwietnia - 7 maja 1943: międzynarodowa komisja lekarska z udziałem specjalistów medycyny sądowej, kryminologów i przedstawicieli Polskiego Czerwonego Krzyża ekshumuje w Katyniu 4243 ciała, identyfikując 2800 osób i potwierdzając, że zbrodni dokonano przed 1941 r. Ciała są z powrotem grzebane.

24 stycznia 1944: kilka miesięcy po zajęciu Katynia ZSRR publikuje raport komisji pod przewodnictwem Nikołaja Burdenki oskarżający Niemców o popełnienie mordu na polskich oficerach.

13-14 lutego 1946: radzieccy prokuratorzy podczas procesu zbrodniarzy hitlerowskich w Norymberdze oskarżają Niemców o popełnienie mordu w Katyniu. Z powodu kruchych dowodów w wyroku, który zapadł, nie ma stwierdzenia winy Niemców.

1 października 1951: komisja amerykańskiego Kongresu jednomyślnie orzekła, że za mord popełniony w Katyniu odpowiada ZSRR. 13 kwietnia 1990: radziecka agencja TASS oficjalnie ogłasza, że to NKWD zamordowało Polaków z obozów z Kozielska, ze Starobielska i z Ostaszkowa. Tego samego dnia w Moskwie prezydent Wojciech Jaruzelski dostaje od władz ZSRR dwie teczki z dokumentami dotyczącymi zbrodni.

14 października 1992: prezydent Lech Wałęsa otrzymuje w Belwederze główne dokumenty dotyczące sprawy katyńskiej, które kazał przekazać Polsce prezydent Rosji Borys Jelcyn.

17 czerwca - 2 października 2000: kolejno w Charkowie, Katyniu i Miednoje otwarte zostają polskie cmentarze wojskowe.