Zaczął pisać w "Gazecie Wyborczej" w 1991 r. Miał wtedy 23 lata. Najpierw był dziennikarzem i publicystą politycznym. Po drodze w 1993 r. ukończył Wydział Wiedzy o Teatrze PWST w Warszawie. Pod koniec lat 90. zainteresował się Trzecim Światem, nauczył się hiszpańskiego i potem portugalskiego. Zaczął jeździć do Ameryki Łacińskiej.

Pisał o ruchach protestu w Europie i obu Amerykach, wojnach gangów w Rio de Janeiro, konfliktach o ziemię w Amazonii, współczesnym niewolnictwie w brazylijskim interiorze, wojnie domowej w Kolumbii, upadku "dyktatury doskonałej" PRI w Meksyku, "socjalizmie XXI wieku" w Wenezueli, rewoltach indiańskich w Boliwiii, Ekwadorze i innych przemianach w Ameryce Łacińskiej. Przeprowadzał wywiady z wybitnymi intelektualistami, pisarzami, ludźmi polityki: Noamem Chomskym, Richardem Rortym, Josephem Stiglitzem, Tonym Judtem, Carlosem Fuentesem, Fernandem Henriquem Cardoso, kardynałem Paulem Evaristem Arnsem, Adolfem Perezem Esquivelem, Ignaciem Ramonetem, Fernandem Savaterem, Manuelem Vazquezem Montalbanem i wielu innymi.

Laureat nagród literackich i dziennikarskich, stypendysta uniwersytetów Stanforda i Nowojorskiego.

Napisał w ciągu 19 lat w "Gazecie Wyborczej" kilkaset tekstów, wywiadów, reportaży. Uznawany za jednego z najlepszych reportażystów młodego pokolenia. Uważa się za ucznia i przyjaciela Ryszarda Kapuścińskiego.

Autor książek:

Chrystus bez karabinu. O pontyfikacie Jana Pawła II (1999)

Świat nie na sprzedaż (2002) - Książka Lata 2002, nagroda przyznawana przez Bibliotekę Raczyńskich w Poznaniu

Gorączka latynoamerykańska (2004) - nagroda Warszawskiej Premiery Literackiej, listopad 2004

Ameryka zbuntowana (2007) - nagroda im. Beaty Pawlak

I teraz

"Kapuściński non-fiction", Świat Książki, Warszawa 2010.

Źródło: Gazeta Wyborcza