Cały kontynent amerykański - jako jedno terytorium - został opanowany przez Europę na przełomie XV i XVI wieku. W trakcie ewolucji poszedł dwiema różnymi drogami. Północna część została opanowana przez Anglię, była kolonią brytyjską i następnie przekształciła się w świat anglosaski, podporządkowany zasadom kultury purytańskiej, kultury kapitalizmu, kultury pracy, dyscypliny, organizacji. Południowa część kontynentu, która została opanowana częściowo przez Hiszpanię, częściowo przez Portugalię, poszła drogą rozwoju zupełnie innej cywilizacji, opartej na religii, na feudalnych zasadach społecznych. Uzyskała niepodległość później niż Ameryka Północna i została właściwie przez nią zdominowana. Taka sytuacja utrzymywała się przez cały XIX i XX wiek.

Teraz Ameryka Południowa zaczyna zrywać swoje europejskie więzy , swoje zależności, kontakty z Europą i zwraca się w stronę Stanów Zjednoczonych. Coraz wyraźniej widać, że Ameryka Południowa wychodzi z fazy konfrontacji ze Stanami Zjednoczonymi i wchodzi coraz śmielej w fazę współpracy. Jeżeli ta tendencja się utrzyma, prawdopodobnie pod koniec, a może jeszcze w połowie XXI wieku cały kontynent amerykański będzie ściślej powiązany wewnętrznie i będzie coraz bardziej żył własnym życiem. Rozwinie się typ cywilizacji, która będzie syntezą obecnych doświadczeń europejskich, niegdysiejszych doświadczeń europejskich, doświadczeń brytyjskich oraz hiszpańskich.