Śledczy z partyjnego rozkazu

Wtorkowe ?Rzeczpospolita? przybliża postać Franciszka Stefaniuka. Dotychczas raczej nie widoczny w komisji hazardowej, nagle stał się jej bohaterem. Bo dwa tygodnie temu, gdy Platforma odwoływała z niej posłów PiS Zbigniewa Wassermanna i Beatę Kempę, na posiedzeniu nie było Stefaniuka. A jego głos mógł przeważyć, by posłów nie odwoływano. ?Rz? cytuje dr Wojciecha Jabłońskiego, politologa z Uniwersytetu Warszawskiego, który uważa, że zachowanie posła jest częścią szerszej strategii PSL: - Ludowcy chcą się dystansować od wszelkich afer, by dzięki temu wzmocnić swą pozycję w koalicji, a jednocześnie nie zamykać sobie na przyszłość drogi do ewentualnej koalicji z PiS - twierdzi.

We wtorek śledczy głosowali wniosek o powołanie posłów PiS na świadków. Przeszedł - głosami PO. Stefaniuk się wstrzymał. Co ustawiło go na wygodnej pozycji: ani przeciw PO, ani przeciw PiS.

- To przyzwoity człowiek o wysokim morale, bardzo wrażliwy. Jest bardzo lubiany przez posłów, niezależnie od opcji politycznej. Jako śledczy wziął jednak na siebie zadanie, które go przerasta. To nie jest człowiek walki, nie lubi wrzawy, konfliktu. - przyznaje w ?Rz? Jerzy Budnik z PO.

Dlatego wystawienie Stefaniuka od początku dziwiło. Stanisław Żelichowski, szef klubu parlamentarnego PSL wyznaje dziennikowi, że Stefaniuk wcale nie chciał iść do komisji. - Zgodził się w końcu, gdy dostał polecenie partyjne - mówi ?Rz? Żelichowski.

Agata Kondzinska