Pierwszym zawodowym dziennikarzem w historii był George W. Wisner (1812-1849). Nim przejdę dalej, wyjaśnię, dlaczego akurat jemu przypisuję pierwszeństwo.

W branży prasowej mamy generalnie cztery zawody. Poza dziennikarzami są to: wydawca (ew. właściciel gazety), drukarz (ew. właściciel drukarni) i redaktor (ten, kto zamawia, selekcjonuje i opracowuje materiały). Te role zaczęły się wyodrębniać dopiero w pierwszej połowie XIX wieku: przez pierwsze trzy stulecia mediów zazwyczaj to był jeden i ten sam facet.

Protodziennikarzy z minionych stuleci nie nazwałbym „zawodowcami”, bo mieli inne źródła utrzymania i inne motywy. Pierwsze gazety wydawano w celach polityczno-propagandowych. W Polsce „Merkuriusza Ordynaryjnego” i „Monitora” wydawali królowie (Jan Kazimierz i Stanisław August Poniatowski) dla umocnienia swoich stronnictw politycznych. Podobnie było z gazetami wydawanymi przez kardynała Richelieu, Benjamina Franklina, wigów i torysów.

Pozostało 85% tekstu
Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej