Philippe Giusiano naukę gry na fortepianie rozpoczął w piątym roku życia. W 1980 roku wstąpił do Conservatoire National de Région de Marseille, gdzie nauczycielem jego była Odile Poisson (1980-1983), a następnie Pierre Barbizet (1983-1986). Studia pianistyczne odbył w paryskim Conservatoire National Superieur de Musique w klasie Jean-Claude Pennetiera i Jacquesa Rouviera (1987-1991), salzburskiej Hochschule für Musik "Mozarteum" w klasie Karla-Heinza Kämmerlinga (1992-1994) oraz amsterdamskim Konserwatorium im. J.P.Sweelincka w klasie Jana Wijna (1994-1995). W latach 1989-1993 uczestniczył w kursach mistrzowskich prowadzonych przez prof. Jana Ekiera, Adama Wibrowskiego i Johna Perry'ego.

Philippe Giusiano uczestniczył w Konkursie Chopinowskim dwukrotnie: w 1990 roku (bez rezultatu) i w 1995 roku - został laureatem II nagrody ex aequo z Aleksiejem Sułtanowem (I nagrody wówczas nie przyznano). Ponadto jest laureatem Konkursu im. Liszta w Pennes-Mirabeau (1986) oraz Konkursu Orkiestr Filharmonicznych "Pays de la Loire" (1990).

Pianista rozwija karierę koncertującego muzyka. Występował na festiwalach muzycznych we Francji (Aix-en-Provence, La Chaise-Dieu, Nohant i in.), Rumunii, Maroku, Polsce, Japonii i Austrii. Grał w sali Concertgebouw w Amsterdamie, Carnegie Hall w Nowym Jorku i Casals Hall w Tokio. Artysta dysponuje rozległym repertuarem, którego znaczną część stanowią utwory Chopina, Rachmaninowa, Prokofiewa, Débussy'ego i Ravela.