21 kwietnia 753 p.n.e. Narodziny Rzymu

Jak wierzyli starożytni Rzymianie, Romulus, brat bliźniak Remusa, założył tego dnia Rzym. Obaj byli wnukami Numitora, króla miasta Alba Longa w Lacjum, którego obalił brat Amulius. Kazał on też zabić Romulusa i Remusa, ale kat zrobił co innego: wrzucił chłopców w koszu do Tybru. Na brzegu rzeki znalazła ich wilczyca i wykarmiła. Gdy bracia dorośli, przywrócili Numitorowi tron, a sami założyli nowe miasto. Miejsce wybrali z pomocą auspicji, rytuału, dzięki któremu z zachowania ptaków odgadywano wolę bogów. Romulus ujrzał sześć sępów, i to one wskazały miejsce, gdzie woda wyrzuciła bliźniaków z Tybru. Upokorzony Remus (zobaczył tylko trzy sępy) zadrwił z brata, przeskakując wyznaczoną przez niego granicę miasta. Wtedy Romulus zabił go, mówiąc: "Niech zginie każdy, kto przez mury moje przejść się odważy!". Odtąd Rzym trwa.

Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej