11 lutego 55 r. Neron truje Brytanika

Umiera czternastoletni Tyberiusz Klaudiusz Cezar Druzus Germanik Brytanik, jedyny syn nieżyjącego od kilku miesięcy cesarza Klaudiusza i jego poprzedniej żony, niewiernej Messaliny. Klaudiusza otruła kolejna żona Agrypina. A Brytanika kazał otruć syn Agrypiny Neron. W ten sposób jedynym spadkobiercą Klaudiusza, który usynowił Nerona w 50 r., został ten ostatni. Agrypina liczyła, że będzie rządzić razem z Neronem, ale się przeliczyła. Wyrodny syn odsunął ją od władzy, a w roku 59 kazał zamordować. Na początku słuchał swego nauczyciela, wielkiego filozofa Seneki, ale później został tyranem, spalił Rzym, prześladował chrześcijan i w końcu w obliczu buntu wojska, opuszczony przez wszystkich 9 czerwca 68 r. popełnił samobójstwo.

11 lutego 1482 r. Czas Torquemady

Tomás de Torquemada, dominikanin i spowiednik królowej Izabeli Kastylijskiej, otrzymał nominację na inkwizytora. Rok później został zwierzchnikiem wszystkich trybunałów w Kastylii, a w 1488 r. stanął na czele tzw. supremy - Rady Najwyższej i Generalnej Inkwizycji, która była najwyższym trybunałem inkwizycyjnym dla całej Hiszpanii. Torquemada pochodził z żydowskiej rodziny, która dokonała konwersji na katolicyzm, a za sprawą swej 16-letniej działalności zapisał się w historii jako najbardziej znany inkwizytor w dziejach tej instytucji oraz symbol fanatyzmu religijnego, bezwzględności i okrucieństwa. Liczba ludzi posłanych przez Torquemadę na stos jest trudna do określenia; starsze badania mówiły o blisko 9 tys., ale współcześni naukowcy uważają ją za zawyżoną.

Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej