4 lutego 900 r. Dziecię na niemieckim tronie

Po śmierci króla wschodnich Franków (Niemiec) Arnulfa z Karyntii na tron wstąpił jego syn, sześcioletni Ludwik IV Dziecię. Faktyczną władzę sprawowali jednak hierarchowie Kościoła, na których w znacznej mierze opierał się także Arnulf, dążąc do osłabienia zagrażających mu feudałów świeckich. Ludwik IV zmarł w 911 r. i był ostatnim władcą z niemieckiej linii Karolingów. Po jego śmierci o władzę rywalizowały dwa rody feudalne - Konradynowie (pochodziła z niego matka Ludwika IV) i Babenbergowie. Przy wsparciu Kościoła zwycięsko z tej batalii wyszedł pierwszy z tych rodów, a królem został Konrad I - pierwszy władca niemiecki wybrany na drodze elekcji.

4 lutego 1454 r. Wojna trzynastoletnia

W Toruniu wybucha antykrzyżackie powstanie - bunt zorganizował Związek Pruski zrzeszający wiele miast i część rycerstwa. Działający od kilkunastu lat Związek marzy o uwolnieniu się spod władzy krzyżackiej. W lutym 1454 r. wypowiedział posłuszeństwo wielkiemu mistrzowi zakonu, a bunt rozlał się po państwie zakonnym. Poproszony o pomoc król Kazimierz Jagiellończyk 22 lutego wypowiedział Krzyżakom wojnę i podpisał akt inkorporacji Prus. Tak zaczęła się wojna trzynastoletnia zakończona 19 października 1466 r., kiedy to pokonani Krzyżacy musieli podpisać w Toruniu pokój - do Polski wróciło m.in. Pomorze Gdańskie i ziemia chełmińska z Toruniem. Wojna ta była jednym z największych sukcesów militarnych i politycznych w naszych dziejach.

Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej