4 listopada 1790 r. Założenie Powązek

Za wałami miejskimi Warszawy, we wsi Powązki (wcześniej Mostki), założony został cmentarz, na który ziemię podarował stolnik warszawski Melchior Szymanowski herbu Korwin. Wydzielona przez niego działka sąsiadowała z parkiem należącym do Izabeli i Adama Czartoryskich. W 1792 r. na terenie cmentarza wybudowany został kościół św. Karola Boromeusza zaprojektowany przez Dominika Merliniego (twórcę Pałacu w Łazienkach). Świątynia stoi tam do dziś. Na początku XIX w. na cmentarzu wzniesiono katakumby, a przy ich ścianie utworzono Aleję Zasłużonych. Początkowo nekropolia zajmowała 10 hektarów, ale wielokrotnie powiększana osiągnęła powierzchnię 42,5 hektara. Szacuje się, że na Powązkach spoczęło około miliona osób, w tym wielu zasłużonych Polaków.

4 listopada 1813 r. Koniec Związku Reńskiego

16 dni po bitwie narodów pod Lipskiem, w której wojska rosyjsko-prusko-austriacko-szwedzkie pokonały armię Napoleona, rozwiązany został Związek Reński, czyli podporządkowana Francji konfederacja 16 państw i państewek niemieckich. Powstała 12 lipca 1806 r., po zwycięskiej wojnie Napoleona z Austrią i Rosją. Władcom największych państw, Bawarii i Wirtembergii, cesarz Francuzów przyznał prawo do królewskiej korony. Po pokoju w Tylży (7 lipca 1807 r.) do związku weszły dwa nowe królestwa: Saksonia i Westfalia. Napoleon narzucił związkowi ustrój polityczny i społeczny, a w razie wojny miał on wesprzeć armię francuską 63 tys. żołnierzy. Po klęsce Napoleona w Rosji w 1812 r., a potem pod Lipskiem, państwa związku po kolei przechodziły na stronę koalicji antynapoleońskiej. Rozwiązanie Związku Reńskiego było formalnością.

Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej