25 czerwca 1447 r. Koronacja Jagiellończyka

Prawie trzy lata po śmierci Władysława III w bitwie pod Warną arcybiskup gnieźnieński Wincenty Kot koronował w katedrze wawelskiej na króla Polski Kazimierza, młodszego brata zmarłego i wielkiego księcia Litwy. Podczas ceremonii koronę na złotej tacy trzymał kasztelan krakowski Jan z Czyżowa, berło - wojewoda krakowski Jan z Tęczyna, jabłko - wojewoda poznański Łukasz Górka, a Szczerbiec, miecz koronacyjny królów polskich - wojewoda sandomierski Jan Głowacz z Oleśnicy. Na różne sposoby ganili tę koronację matematycy [tj. astrologowie ], że dokonano jej w przeklętym dniu i godzinie - pisał tajemniczo Jan Długosz. Kronikarzowi chodziło zapewne o odmowę zaprzysiężenia przez króla przywilejów szlachty, co zapoczątkowało jego długotrwały konflikt z polską elitą możnowładczą.

25 czerwca 1807 r. Negocjacje na tratwie

Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej