8 czerwca 632 r. Śmierć Mahometa

W Medynie w wieku ok. 60 lat zmarł Mahomet. Był uważany za wysłannika, któremu Bóg podyktował świętą księgę - Koran. Mahomet urodził się w Mekce, lecz w rodzinnym mieście wykpiono jego nauki. Głosił, że protoplastą nowej religii był Abraham, a Arabowie są potomkami jego syna Izmaela. Początkowo podczas modlitwy kazał zwracać się twarzą ku Jerozolimie i zezwalał na małżeństwa z Ludźmi Księgi: chrześcijanami i żydami. Wytykano mu więc naśladownictwo tych dwóch monoteistycznych religii oraz wybujałe ambicje polityczne. Dopiero w Medynie znalazł wyznawców i dzięki charyzmie przekształcił wspólnotę religijną w polityczną. Dziś liczbę wyznawców islamu szacuje się na 1,8 mld. Najwięcej ich mieszka w Indonezji.

8 czerwca 1794 r. Święto Istoty Najwyżej

Ulicami Paryża w kierunku Pól Marsowych wyruszyła procesja ku czci Istoty Najwyższej. Obywatelki szły odziane na biało, obywatele z gałązkami dębu w dłoni, a dzieci z koszyczkami kwiatów. Kult ten, ustanowiony z inicjatywy członka rewolucyjnego Komitetu Ocalenia Publicznego Maksymiliana Robespierre’a, miał się stać obowiązkową religią republiki. Zakładał istnienie Istoty Najwyższej - Boga rozumianego na sposób deistyczny. W katechizmie nowej wiary znalazły się: nienawiść do tyranów, kary dla zdrajców i obrona uciśnionych. Ustanowiono nowe święta, m.in. skromności, wstrzemięźliwości i stoicyzmu. Po straceniu Robespierre’a (28 lipca 1794) o Istocie Najwyższej szybko zapomniano.

Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej