7 maja 351 r. Powstanie Izaaka

W Seforis w Dolnej Galilei wybuchło żydowskie powstanie przeciwko władzy Rzymian. Jego przywódcą został Izaak z Diocaesaraei (rzymska nazwa miasta), a sekundował mu niejaki Patricius. Zgromadzone przez nich siły zdołały przejąć kilka rzymskich garnizonów, zagarniając nawet leżącą 120 km na południe Lyddę. Bezpośrednią przyczyną rewolty była polityka podatkowa prowadzona przez nowo mianowanego współcesarza, słynącego z bezwzględności Konstancjusza Gallusa. Na jego rozkaz do Palestyny przybył dowódca wojskowy Ursycyn z rozkazem stłumienia buntu. Wywiązał się z tego zadania, pokonując w 352 r. żydowskie oddziały, mordując kilka tysięcy powstańców i w odwecie zrównując z ziemią Seforis.

7 maja 1664 r. Wersal Króla Słońce

W Wersalu pod Paryżem, w bardzo już zmodyfikowanym pałacu, który był kiedyś zameczkiem myśliwskim Ludwika XIII, zaczyna się trzydniowa feta urządzona przez Ludwika XIV. To inauguracja pałacu, który dla monarchów doby absolutyzmu stanie się wzorem siedziby królewskiej. Król Słońce od lat rozbudowywał kompleks wersalski. W latach 80. XVII wieku wprowadził się do Wesalu na stałe i przeniósł tam stolicę. Największa z fasad ma 560 m długości i wychodzi na zapierający dech w piersiach ogród. Półkolisty plac przed pałacem ma prawie 6 ha i niegdyś służył rewiom wojskowym. Za najświetniejsze pomieszczenie uchodzi Galeria Zwierciadlana mająca 74 m długości i 10 m szerokości. Jej sklepienie zdobią malowidła przedstawiające francuskie zwycięstwa.

Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej