25 kwietnia 1333 r. Koronacja Kazimierza

W katedrze krakowskiej arcybiskup gnieźnieński Janisław koronował na króla Polski 23-letniego Kazimierza nazwanego później Wielkim. Stało się to w prawie dwa miesiące po śmierci zmarłego 2 marca króla Władysława Łokietka. Tak owa najjaśniejsza gwiazda narodu, zasnuta mrokiem śmierci, pozostawiłaby wielki chaos błędów i sporów, gdyby niebiański Tytan z promienia takiej gwiazdy nie dał narodowi polskiemu zbawiennej opatrzności. Bowiem pozostawił po sobie narodowi syna imieniem Kazimierz - opisywał zmianę na tronie XIV-wieczny "Rocznik Traski". Na łożu śmierci Łokietek nakazał synowi "pod powinnością synowskiego posłuszeństwa i pod świadectwem sądu bożego" odzyskać ziemię kujawską zagarniętą rok wcześniej przez Krzyżaków. Kazimierzowi udało się wypełnić wolę ojca dziesięć lat później.

25 kwietnia 1719 r. Rok "Robinsona Crusoe"

Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej