23 kwietnia 997 r. Śmierć św. Wojciecha

Nas i cały kraj, na którego krańcach mieszkamy, obowiązuje wspólne prawo i jeden sposób życia; wy, którzy rządzicie się innym, jeśli tej nocy nie odejdziecie, jutro zostaniecie ścięci - tak według Jana Kanapariusza, benedyktyńskiego mnicha, Prusowie ostrzegali nawracającego ich na chrześcijaństwo biskupa Wojciecha. Nie posłuchał. Pięć dni później nieopodal grodu Chollin Prusowie zamordowali misjonarza. Jego głowę zatkniętą na palu zdjął potajemnie jeden z uczestników misji i przywiózł do Gniezna. Bolesław Chrobry wykupił resztę ciała. Wojciech został kanonizowany już dwa lata po śmierci, a do jego grobu w 1000 r. pielgrzymował cesarz Otton III. W czasie jego wizyty założono metropolię arcybiskupią.

23 kwietnia 1401 r. Nowa żona Jagiełły

Papież Bonifacy IX pozwolił na małżeństwo Anny Cylejskiej i Władysława Jagiełły. Zgodnie z ówcześnie obowiązującym prawem przeszkodą do zawarcia ślubu stało się pokrewieństwo Anny i pierwszej żony króla Jadwigi Andegaweńskiej. Anna była wnuczką Kazimierza Wielkiego, a Jadwiga - wnuczką jego siostry Elżbiety. Trzy miesiące po udzieleniu dyspensy Anna przyjechała do Krakowa, jednak król do tego stopnia rozczarował się jej urodą, że usunął z dworu wysłanników, którzy przywieźli mu narzeczoną, ponieważ wcześniej zapewniali go, że jest piękna. Ożenił się dopiero po ośmiu miesiącach, a koronował Annę w 1403 r. Z czasem sytuacja się unormowała. Anna zmarła w 1416 r., a ich jedyne dziecko, córka Jadwiga, umarło w 1431 r., trzy lata przed królem.

Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej