22 kwietnia 1368 r. Statut żupny

Kazimierz Wielki wydał "Statut żup krakowskich" regulujący zasady wydobycia i sprzedaży soli pozyskiwanej w Wieliczce i Bochni. Żupy (kopalnie) król oddawał w zarząd albo dzierżawę żupnikom, ale ograniczał im prawo sprzedaży soli, którą mogli handlować na miejscu. Tzw. prawo składu soli miał Kraków i tylko kupcy stamtąd oraz z Wieliczki i Bochni mogli ją tam dostarczać. Dzięki takiemu rozwiązaniu zarabiali na soli nie tylko żupnicy i skarb królewski, ale także kupcy. Sól stała się dla króla głównym produktem eksportowym, a więc także elementem polityki międzynarodowej. Jak oszacował biograf Kazimierza Wielkiego prof. Jerzy Wyrozumski, dochody z dzierżawy żup wynosiły około 18 tys. grzywien srebra rocznie, stanowiąc jedną czwartą wpływów do skarbu państwa.

22 kwietnia 1500 r. Odkrycie Brazylii

Pedro Álvares Cabral na czele 13 portugalskich statków płynie śladem Vasco da Gamy, który dwa lata wcześniej dotarł do Indii Zachodnich. Na wysokości Przylądka Dobrej Nadziei flota Cabrala została zniesiona na zachód albo - jak twierdzi część badaczy - skręciła na zachód i 22 kwietnia zobaczyła Brazylię. Cabral nazwał ląd Terra De Vera Cruz, czyli Ziemią Prawdziwego Krzyża, i ogłosił, że przyłącza ją do Portugalii. Po dziewięciu dniach wziął kurs na Przylądek Dobrej Nadziei i pożeglował do Indii. Przez 300 lat Portugalczycy kolonizowali ogromne terytorium, które stawało się stopniowo perłą w koronie ich imperium. W 1822 roku książę regent Pedro I ogłosił utworzenie cesarstwa Brazylii, kładąc kres portugalskiemu panowaniu.

Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej