14 lipca 1789 r. Zdobycie Bastylii

„Na pomoc, mordują więźniów Bastylii!" - krzyczał z okna osadzony w Bastylii markiz de Sade. W obawie przed reakcją coraz bardziej zbuntowanych paryżan naczelnik Bastylii kazał przenieść sławnego pisarza i skandalistę w inne miejsce. Na niewiele się to zdało - dziesięć dni po okrzykach de Sade’a lud i tak zaatakował Bastylię, symbol panującego reżimu. Nieco ponad stu żołnierzy słabo się broniło, a zwycięzcy uwolnili zaledwie kilku więźniów - czterech fałszerzy, człowieka oskarżonego o kazirodztwo i dwóch szaleńców. A jednak po 14 lipca 1789 roku Francja i świat nigdy nie będą już takie jak przedtem. Od zdobycia Bastylii zaczyna się Wielka Rewolucja, która dogłębnie przeorała mentalność, politykę, moralność, prawo, wojskowość i wiele innych aspektów życia.

14 lipca 1795 r. Marsylianka hymnem Francji

I naprzód marsz, Ojczyzny dzieci/Bo nadszedł chwały naszej dzień. /To tyran przeciw nam zawiesił/Zbroczony krwawo sztandar ten - tak zaczyna się pieśń, którą francuski Konwent Narodowy ogłosił oficjalnym hymnem państwowymi. 25 kwietnia 1792 r. napisał ją Claude Joseph Rouget de Lisle, kapitan wojsk inżynieryjnych i rojalista. Pierwotnie nosiła tytuł „Marsz wojenny Armii Renu”, bo na jej cześć została napisana. W czasie rewolucji francuskiej na ulicach Paryża jako pierwsi śpiewali ją żołnierze z Marsylii, dlatego zaczęto nazywać ja „Marsylianką”. Pieśń przestała być hymnem 1804 r. po ogłoszeniu Napoleona I cesarzem Francuzów. Zakazana została także w okresie restauracji Burbonów. W 1871 r. stała się pieśnią Komuny Paryskiej, a ponownie hymnem narodowym została w 1879 r.

Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej