Urodziła się jako Sara Polina Gincburg w 1917 r. w Kijowie w mieszczańskiej rodzinie żydowskiej, ale dzieciństwo spędziła w Równem na Wołyniu, mieście Polaków, Żydów, Rosjan, Ukraińców, Ormian i Tatarów. Rodzice rozjechali się po świecie. Zuzannę wychowywali dziadkowie prowadzący skład apteczny. W domu mówiło się po rosyjsku, więc sama nauczyła się polskiego, a potem wybrała naukę w polskim gimnazjum. Latem 1931 r. zadebiutowała w szkolnym pisemku, trzy lata później zdobyła pierwszy laur poetycki w konkursie organizowanym pod patronatem warszawskiego tygodnika "Wiadomości Literackie". Po rozpoczęciu w 1935 r. studiów psychologicznych w Warszawie obracała się w kręgach lewicowo-liberalnych, poznawała pisarzy i poetów, spotykała się ze skamandrytami w Ziemiańskiej, a z Witoldem Gombrowiczem - w kawiarni Zodiak. Pisywała do "Wiadomości Literackich" i satyrycznych "Szpilek", a jej protektorem został Julian Tuwim. W 1936 r. wydała swój pierwszy i jedyny tomik poezji: "O centaurach".
Pozostało 95% tekstu
Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej