Miron Białoszewski (1922-1983) - prozaik, poeta, dramaturg i aktor. Należał do pokolenia "Współczesności", czyli grona artystów debiutujących ok. 1956 r. (jak Bursa, Hłasko, Poświatowska czy Stachura), uważał się jednak za twórcę osobnego, unikał grup czy organizacji. Taka była też jego twórczość, z trudem poddająca się klasyfikacjom.

Zaczynał jako dziennikarz, po wojnie utrzymywał się z współpracy z czasopismami dla dzieci, w których publikował wiersze i piosenki. Uznanie zdobył jako poeta. Debiutował w 1955 w "Życiu Literackim", obok Herberta, w tym samym roku na łamach "Twórczości" opublikował "Karuzelę z madonnami" (utwór rozsławiony przez wykonanie Ewy Demarczyk). Rok później ukazał się pierwszy tomik "Obroty rzeczy". Największą sławę przyniósł mu wydany w 1970 r. "Pamiętnik z powstania warszawskiego", w którym bez patosu, z perspektywy cywila opisał swoje przeżycia wojenne. "Chciałem, żeby wszyscy się dowiedzieli, że nie wszyscy strzelali, chciałem napisać o powszechności powstania" - mówił. (natszo)

Pozostało 90% tekstu
Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej