Tradycyjnie dzieli się je na dwie duże grupy. Pierwszą z nich są ważki równoskrzydłe, do których należą m.in. pałątki, pióronogi, łunice i łątki. Można je łatwo poznać po delikatnej budowie ciała, wyraźnie od siebie oddzielonych oczach, a także skrzydłach, które składają w trakcie spoczynku.

Ważki te trzymają się przeważnie wybranych przez siebie miejsc, zwłaszcza w pobliżu zbiorników wodnych, i rzadko się od nich oddalają, chociaż są wśród nich wyjątki, np. świtezianka błyszcząca (Calopteryx splendens), której zdarza się zawędrować nawet do miast. 

Pozostało 88% tekstu
Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej