W ostatnim wydaniu prestiżowego "Journal of Archaeological Sciences" ukazał się artykuł omawiający te badania. Przeprowadziła je międzynarodowa grupa archeologów i genetyków, którzy ponownie przebadali szczątki zwierząt z 355 grobów odkrytych w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat na Islandii.

– Naturalna więc była myśl, że wiking pochowany z koniem musiał mieć pewną władzę i wpływy. Chcieliśmy jednak dowiedzieć się czegoś więcej o tych zwierzętach w ich grobach – stwierdziła w komunikacie dla prasy zooarcheolożka Albína Hulda Pálsdottir, współautorka pracy, doktorantka na Uniwersytecie w Oslo.

Do badań naukowcy zastosowali tradycyjne morfologiczne badania kości oraz udoskonaloną metodę określania płci zwierząt na podstawie antycznego DNA (aDNA) wyekstrahowanego z zębów.

Okazało się, że prawie wszystkie konie tuż przed śmiercią były silne, zdrowe, zadbane i miały po cztery, pięć lat. Tylko w jednym przypadku koń nie był już młody – miał około 20 lat.
Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej