Pomidor (Solanum pimpinellifolium), podobnie jak należący do tego samego rodzaju z rodziny psiankowatych ziemniak, dotarł do Europy dopiero po „odkryciu” Ameryki przez Kolumba w 1492 r. Obie rośliny pochodzą z Ameryki Środkowej i Południowej. W ciągu ostatnich 500 lat zrobiły na świecie zawrotną karierę.

Ziemniak (Solanum tuberosum) jest obok kukurydzy, ryżu i pszenicy jedną z najważniejszych roślin uprawnych dostarczających nam węglowodanów. Pomidorów uprawia się rocznie na całym świecie aż 100 mln ton.

Przez ostatnie setki lat - a pewnie i tysiące, bo ziemniak został udomowiony w Andach już 10 tys. lat temu (data udomowienia pomidora nie jest znana) - obie rośliny przeszły liczne metamorfozy narzucone im przez zręcznych hodowców.

Za pomocą licznych i mozolnych krzyżówek, podczas których zachowywano pożądane cechy, ludzie doprowadzili m.in. do tego, że owoce pomidora są dziś tak duże i piękne.

Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej