Czagos to jeden z ostańców kolonializmu. Koralowy archipelag na Oceanie Indyjskim został odkryty przez Vasco da Gamę, ale skolonizowali go dopiero Francuzi w XVIII wieku. Niewolnicy przywiezieni przez nich z Afryki do pracy na plantacjach palm kokosowych dołączyli wtedy do pierwszych stałych mieszkańców, którymi byli trędowaci z Mauritiusa.

W 1814 r. Francja przekazała wyspy Wielkiej Brytanii. Brytyjczycy sprowadzili tam robotników z Indii – to ich potomkowie stanowią dziś większość „rdzennej” ludności Czagos.

W 1903 r. Londyn połączył administracyjnie Czagos z inną swoją kolonią - odległym o ponad 2 tys. km Mauritiusem. Ale w 1965 r., trzy lata przed przyznaniem Mauritiusowi niepodległości, odłączył odeń pozostałe wyspy i ogłosił Brytyjskim Terytorium Oceanu Indyjskiego (jedno z kilkunastu istniejących do dziś brytyjskich terytoriów zależnych i jedno z kilku niedysponujących żadną autonomią).

Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej