Jerzy Jedlicki urodził się w 1930 r. w Warszawie. Ukończył socjologię na Uniwersytecie Warszawskim. Był profesorem Instytutu Historii Polskiej Akademii Nauk. Zajmował się historią społeczną oraz kultury i idei. Po 1989 r. był kierownikiem Pracowni Dziejów Inteligencji.

Napisał m.in. "Jakiej cywilizacji Polacy potrzebują: studia z dziejów idei i wyobraźni XIX wieku", "Źle urodzeni, czyli o doświadczeniu historycznym. Scripta i postscripta" oraz "Świat zwyrodniały. Lęki i wyroki krytyków nowoczesności".

Należał do twórców Towarzystwa Kursów Naukowych. Był redaktorem serii "Idee" wychodzącej w ramach "Zeszytów TKN".

CZYTAJ RÓWNIEŻ: Jakim ma być historyk? Sylwetka profesora Jerzego Jedlickiego

W 1953 r. Jerzy Jedlicki wstąpił do PZPR. Z partii wystąpił w 1968 r. na znak protestu po wydarzeniach marcowych. Zaangażował się wówczas w działalność opozycji.

Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej