Piotr Guzik: Jak się pan czuje teraz w Polsce?

Rafał Bartek*: Dobrze, choć z niepokojem obserwuję kierunek, w którym zmierza nasz kraj.

Nasz?

– Tak, nasz. Ja się przecież tu urodziłem, tu przez lata żyli moi przodkowie, tu płacę podatki. Owszem, jestem innej narodowości, ale przecież zgodnie z polską konstytucją jestem pełnoprawnym obywatelem Polski i dlatego czuję się członkiem tego społeczeństwa. Serce bije mi w pewnym sensie po obu stronach granicy. Podobnie jak inni członkowie Mniejszości Niemieckiej chcę uczestniczyć i działać na rzecz rozwoju Polski, ponieważ to właśnie tu jest nasza mała ojczyzna.

...
Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej.