28 lutego 1988 roku wzruszony świat oglądał cudowną ceremonię zamknięcia zimowych igrzysk olimpijskich w Calgary – igrzysk wspaniałych, okraszonych triumfami Mattiego Nykanena w skokach, Katariny Witt w łyżwiarstwie figurowym, Alberto Tomby w narciarstwie alpejskim czy Gunde Svana w biegach narciarskich. Wzruszająca uroczystość domknięta została wykonaną gremialnie piosenką „Can’t you feel it?” Davida Fostera, podczas której Kanadyjczycy płakali, że pierwsze w ich kraju zimowe igrzyska z udziałem tak kochanych przez nich sportów zimowych właśnie się kończą.

Pozostało 88% tekstu
Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej