W stanie wojennym „Przesłuchanie”, nielegalnie przegrane na kasety wideo, krążyło po Polsce. - „Na miłość boską, jakimż symbolem pokolenia akowskiego jest ta kurwa na ekranie, przepraszam bardzo?” - to pytanie zadał na kolaudacji reżyser Bohdan Poręba ze środowiska partyjnych nacjonalistów. Sprawiedliwość oddano filmowi dopiero w Cannes w roku 1990, gdzie Krystyna Janda grająca Antoninę Dziwisz, trzeciorzędną artystkę, która opiera się stalinowskiemu aparatowi terroru, dostała nagrodę aktorską. Za to Bugajski wyjechał na emigrację do Kanady, by kręcić tam „Wyraźny motyw” (1991), o porwanym przez Indianina prawniku, któremu nie udało się zapobiec w sądzie wycinaniu lasów, i odcinki seriali „Strefa mroku” oraz „Alfred Hitchcock przedstawia”.

Ryszard Bugajski: "Generał Nil", "Układ zamknięty"

Był synem przedwojennego działacza PPS-u. Ukończył filozofię na UW i reżyserię filmową w Łodzi. W latach 70. należał do Zespołu „X” Andrzeja Wajdy. Wróciwszy do Polski, nakręcił „Graczy” (1995) o próbie zamachu na Lecha na Wałęsę i kampanii prezydenckiej w roku 1990. W 1997 r. został głównym reżyserem „Wiadomości” w TVP. W telewizji nakręcił obyczajowo-sensacyjny serial „Tak czy nie?” (2003), a dla kina „Generała Nila” (2009) z Olgierdem Łukaszewiczem w roli dowódcy akowskiego Kedywu.

Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej