W 2009 r. Andersson przeszła udar. Nie mogąc mówić, pozostawała pod stałą opieką medyczną. Bergman wypatrzył ją w 1951 r., gdy miała lat 15, obsadzając w jednej z dziewięciu reklam mydła Bris, które wówczas kręcił.

Najważniejsze role Bibi Andersson

W jego filmach była przeważnie uosobieniem niewinności. Mia, żona kuglarza w „Siódmej pieczęci” (1957), jest wprost stylizowana na Matkę Boską, w „Tam, gdzie rosną poziomki” (1957) zagrała dwie Sary – autostopowiczkę, którą zabiera sędziwy profesor Borg (Victor Sjöström), i młodzieńczą miłość tegoż. Za rolę Hjördis, jednej z trzech kobiet leżących na oddziale położniczym, w „U progu życia” (1958), dostała nagrodę aktorską w Cannes, wspólnie z partnerującymi jej Ingrid Thulin i Evą Dahlbeck. W komediowym „Oku diabła” (1960) jest 20-letnią dziewicą, którą próbuje uwieść Don Juan (Jarl Kulle) nasłany przez samego Szatana (Stig Järrel).

Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej