Ta wydana w 1859 roku publikacja opisująca teorię ewolucji wywołała nie lada burzę w ówczesnym środowisku naukowym. Pomysł, jakoby człowiek i małpa mieli wspólnego przodka, uważano za urągający ludzkiej godności i godzący w uczucia religijne chrześcijan.
Dzisiaj, 150 lat później, wielu naukowców jest zdania, iż teoria ewolucji stanowi jeden z punktów wyjścia współczesnej nauki, a Darwina ustawia w panteonie uczonych obok Kopernika, Newtona i Einsteina. Jednak teoria ewolucji wciąż budzi emocje - w niektórych stanach
USA trwają gorące debaty, czy nauczać jej w szkołach, a spór ten rozpala lokalną opinię publiczną nie mniej niż 150 lat temu.
A przecież teoria ewolucji to nie tylko pytanie o początki rodzaju ludzkiego. To także próba wyjaśnienia praw rządzących rozwojem otaczającego nas świata. Darwin pisał: "Jakież to frapujące, kiedy przyglądając się gęsto zarośniętemu zboczu, pokrytemu mnóstwem roślin różnych gatunków, z ptakami śpiewającymi wśród krzewów, z rozmaitymi owadami unoszącymi się w powietrzu i robakami pełzającymi wskroś wilgotnej gleby, zdamy sobie sprawę, że te przedziwnie złożone formy, tak bardzo różniące się między sobą i uzależnione od siebie w sposób tak skomplikowany, wszystkie one są wynikiem praw, które nadal działają wokół nas". Trudno się z nim nie zgodzić.
Już jutro, 24 listopada, w "Gazecie Wyborczej" ukaże się tekst dr Marcina Ryszkiewicza opisujący genezę książki "O powstawaniu gatunków"
