> Wywiad z abp. Kowalczykiem: Ksiądz nie jest od potępiania
> Zobacz galerię zdjęć
Wcześniej - od 1978 r - organizował sekcję polską watykańskiego Sekretariatu Stanu i był jej pierwszym kierownikiem. Przygotował wiele pielgrzymek Jana Pawła II. Negocjował i podpisał konkordat między Polską a Stolicą Apostolską. W latach 90. pokierował największą reformą administracyjną polskiego Kościoła (powstało kilkanaście nowych diecezji).
Święcenia kapłańskie przyjął w 1962 r. Jest doktorem prawa kanonicznego, dyplom obronił na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Biskupem został 21 lat temu.
Ma opinię hierarchy umiarkowanego, najbliżej mu do takich biskupów jak Życiński czy Dziwisz. Nie ujawnia sympatii politycznych, wyraźnie dystansuje się wobec Radia Maryja. W 2006 r. w imieniu watykańskiego sekretariatu stanu prosił prowincjała redemptorystów i Episkopat, żeby zajęli się "uciążliwą sprawą Radia Maryja z pełną uwagą i stanowczością".
Z drugiej strony według komentatorów to, że nuncjusz apostolski w Polsce był Polakiem, mogło utrudniać
papieżowi ewentualne interwencje. Abp Kowalczyk jako nuncjusz miał wpływ na nominacje biskupie. Zarzucano mu, że dopuścił do awansu abp. Juliusza Paetza, choć wiedział, że jest podejrzany o molestowanie seksualne kleryków.
Abp Kowalczyk urodził się w Jadownikach Mokrych koło Tarnowa. Dzięki niemu wybudowano tam ośrodek opiekuńczo-rehabilitacyjny dla dzieci niepełnosprawnych.
Z badań kościelnej komisji historycznej ogłoszonych w 2009 r. wynika, że w latach 80. ks. Kowalczyk był bez swojej wiedzy i zgody zarejestrowany przez wywiad PRL jako kontakt informacyjny. O zbadanie swojej teczki nuncjusz sam poprosił kościelną komisję historyczną. Z ich badań wynika, że o podjęciu przez ks. Kowalczyka współpracy z wywiadem nie może być mowy.
Nuncjusz nie uniknął jednak ataków prolustracyjnych publicystów, także ks. Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego.
W książce "Kto jest kim w Kościele" jako swoją dewizę życiową abp Kowalczyk podał: "Co masz zrobić jutro, zrób natychmiast". A wśród ulubionych zajęć wymienia m.in. jazdę samochodem, mecze piłkarskie i szybkie spacery.
Biogram abp. Kowalczyka Urodzony 28 sierpnia 1938 r. w Jadownikach Mokrych koło Tarnowa, jako syn Stanisława i Katarzyny. Ochrzczony w Wietrzychowicach dnia 4 września 1938 r. Egzamin maturalny zdał w 1955 r. w Liceum Ogólnokształcącym w Radłowie.
W 1956 r. rozpoczął
studia i formację w Wyższym Seminarium Duchownym ,,Hosianum" w Olsztynie, a 14 stycznia 1962 r. w Olsztynie przyjął święcenia kapłańskie. Tego samego roku otrzymał nominację na wikariusza parafii Świętej Trójcy w Kwidzynie.
W październiku 1963 r. podjął studia na Wydziale Prawa Kanonicznego Katolickiego uniwersytetu Lubelskiego w Lublinie, a 24 lutego 1965 r. wyjechał do Rzymu, by je kontynuować na Wydziale Prawa Kanonicznego Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego. W Rzymie kończy też kurs kanonicznej praktyki administracyjnej przy Kongregacji Soboru (dzisiaj kongregacja Kleru), podejmuje współpracę (1967) z Sekretariatem Generalnym Synodu Biskupów w Rzymie oraz uczęszcza na studium przy Tajnym Archiwum Watykańskim (ukończone dyplomem archiwisty). W 1968 r. uzyskał tytuł doktora prawa kanonicznego. W tym samym roku rozpoczął Studium w Rocie Rzymskiej, zakończone tytułem adwokata Roty Rzymskiej (1971).
Dnia 19 grudnia 1969 r. podjął stałą pracę w Kongregacji ds. Dyscypliny Sakramentów. W tym czasie towarzyszy abp. Luigi Poggi, nuncjuszowi apostolskiemu do spraw specjalnych, w podróżach do polski (1976-1978) i wchodzi w skład Zespołu Stolicy Apostolskiej ds. Stałych Kontaktów roboczych z przedstawicielami rządu PRL. Dnia 18 października 1978 otrzymał misję otworzenia Sekcji Polskiej Sekretariatu Stanu. Tego samego roku został mianowany przez Sekretarza Stanu kard. Jeana Villota przewodniczącym Komisji ds. Publikacji pism
Karola Wojtyły sprzed powołania go Biskupa Rzymu. W 1981 r. został członkiem Rady Administracyjnej Fundacji Jana Pawła II. Jako kierownik Sekcji Polskiej Sekretariatu Stanu, brał udział w licznych zagranicznych pielgrzymkach
Ojca Świętego Jana Pawła II.
Po wznowieniu 17 lipca 1989 r. stosunków dyplomatycznych między Stolicą Apostolską i Polską został mianowany nuncjuszem apostolskim w Polsce i podniesiony do godności arcybiskupa tytularnego Heraklei (26 sierpnia 1989). Święcenia biskupie przyjął 20 października 1989 r. w bazylice św. Piotra z rąk Ojca Świętego Jana Pawła II. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa: ,,Fiat Voluntas Tua".
Dnia 26 listopada 1989 r. uroczystą Mszą św. w warszawskiej katedrze św. Jana Chrzciciela rozpoczął misję Nuncjusza Apostolskiego wobec Kościoła Katolickiego w Polsce, a 6 grudnia 1989 r. złożył w Belwederze listy uwierzytelniające, rozpoczynając swoją misję wobec państwa oraz jako dziekana Korpusu Dyplomatycznego w Polsce.
W czasie swojej misji doprowadził do przywrócenia ordynariatu polowego Wojcka Polskiego w 1991 r., przygotował i przeprowadził całościową reorganizację kościelnych struktur administracyjnych w Polsce (1992, 1996, 2004 i 2009), negocjował tekst umowy konkordatowej i 28 lipca 1993 r. podpisał Konkordat między Stolicą Apostolską i Rzecząpospolitą Polską (ratyfikowany w 1998). Brał udział w przygotowaniach i towarzyszył w pielgrzymkach do Polski
Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II (1991, 1995, 1997, 1999, 2002) i Benedyktowi XVI (2006)
Inicjator budowy w rodzinnej miejscowości (Jadowniki Mokre) Ośrodka Opiekuńczo-Rehabilitacyjnego dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej.
