http://wiadomosci.gazeta.pl/i/obrazki/google_search/sblank.gifhttp://wiadomosci.gazeta.pl/i/obrazki/google_search/sblank.gifhttp://bi.gazeta.pl/im/6/6164/m6164086.gif/i/obrazki/google_search/google.gif

Wyborcza.plWyborcza.biz

Gazeta.pl > Gazeta Wyborcza > Nike > Nike 2008 > Nominowani

A A A

Podziel się

Andrzej Mandalian: Poemat odjazdu

Marek Radziwon

2008-05-15, ostatnia aktualizacja 2008-05-15 13:43

Warszawski Dworzec Centralny jest pretekstem symbolicznym do obrachunku z przeszłością, do wspomnień i pożegnań

Fot. Jerzy Gumowski / AG

Andrzej Mandalian

więcej zdjęć

ZOBACZ TAKŻE

Siódemka do Nike 2008 (01-09-08, 00:00)

"- Pan kogoś odprowadza?/ - Nie. Ja tu tylko czekam./ - Na kogoś, kto ma przyjechać?/ - Nie. Ten ktoś już odjechał" - pisze Andrzej Mandalian. Warszawski Dworzec Centralny, chociaż przedstawiony konkretnie i realnie jest pretekstem symbolicznym do obrachunku z przeszłością, do wspomnień i pożegnań. Tom jest jakby przygotowaniem do długiej drogi, np. w wierszu "A więc to jest ten peron z którego niebawem odjadę". Albo w wierszu "Wszyscy moi umarli": "Chłopcy z pół startych wspomnień,/ zuchwali i młodzi.../ Dziewczęta z dawnych półszeptów, szelestów i dotknięć.../ Ni po was śladu na piasku, ni kręgów po was na wodzie./ Gdzie żeście moi, wyblakli tak wielokrotnie".

Poemat odjazdu, Andrzej Mandalian, Sic!, Warszawa