Ja mam to jeszcze przed sobą. Moja Mama od czterech i pół roku jest chorą leżącą, od wielu miesięcy w stanie terminalnym. Prze tyle lat opiekowaliśmy się Mamą sami - moja siostra, ja z mężem i Tata, który teraz także wymaga coraz więcej opieki. Opiekujemy się Mamą nadal, ale potrzebujemy pomocy, więc na początku roku zatrudniliśmy na kilka godzin dziennie pielęgniarkę i pielęgniarza, którzy zajmują się Nią gdy my jesteśmy w pracy (ile lat można brać urlop "na godziny" i ciągle się zwalniać?). Pani Agnieszka i pan Maciej są wspaniali. Profesjonalni - jeśli coś budzi ich niepokój, natychmiast do nas dzwonią, doradzają, mają dużo serca dla naszej Tereni, która nie mówi już od ponad roku, więc sama nie może im podziękować.

Latem stan Mamy bardzo się pogorszył. Dotąd sami radziliśmy sobie z małymi odleżynami, jeśli czasem się pojawiały, ale teraz sytuacja nas przerosła. Lekarka rodzinna skierowała nas do Hospicjum Domowego dla Dzieci i Dorosłych w Poznaniu. Lekarka z Hospicjum odwiedza Mamę raz na dwa tygodnie, a pielęgniarka przychodzi dwa razy w tygodniu - robi opatrunek na odleżyny (rana aż do kości!) i podaje kroplówki. Teraz zaczęła przychodzić rehabilitantka.

Mama bardzo cierpi - serce jest mocne, żołądek, wątroba, nerki też, więc ten stan może trwać jeszcze miesiącami. Mam nadzieję, że umrze godnie, staramy się o to jak potrafimy najlepiej. Namawiam wszystkich, aby w przyszłym roku przeznaczyli 1% podatku na Hospicja, one są niezastąpione dla chorych i ich rodzin.