Mianem „agenta śpiocha” określił Jarosław Kaczyński Janusza Kaczmarka - prokuratora krajowego, a potem szefa MSWiA w swoim rządzie, zdymisjonowanego w ramach afery gruntowo-przeciekowej. „Pan Kaczmarek to był po prostu człowiek drugiej strony, taki » śpioch «. To jest nawiązanie do agenta » śpiocha «. Ktoś przez wiele lat nie wypełniał swojej funkcji, potem dostaje sygnał i zaczyna pracować jako agent” - mówił w lipcu 2007 r. W wywiadzie dla „Rzeczpospolitej” dodał: „Przykład Kaczmarka pokazuje, że układ jest, i to piekielnie silny, skoro był w stanie wprowadzić ludzi nawet do takiego rządu jak nasz”.<br><b>Konsekwencje:</b> Sąd pierwszej instancji (październik 2009 r.) nakazał Kaczyńskiemu przeprosić Kaczmarka za „śpiocha”. Kaczyński złożył apelację. <br>Zobacz też: Afera gruntowa, Krąg podejrzeń, Pokaz multimedialny, Układ

Teletubisie - istoty o niejasnej tożsamości seksualnej



Ich preferencjom przyjrzała się rzeczniczka praw dziecka Ewa Sowińska z koalicyjnego LPR. W kwietniu 2007 r. zapowiedziała we "Wprost", że poprosi "psychologów z biura, by obejrzeli bajkę 'Teletubbies' i ocenili, czy może być ona pokazywana w telewizji publicznej": "Zauważyłam, że Tinky Winky ma damską torebkę, ale nie skojarzyłam, że jest chłopcem" - wyznała. "W pierwszej chwili pomyślałam, że ta torebka musi temu teletubisiowi przeszkadzać. Później się dowiedziałam, że w tym może być jakiś ukryty homoseksualny podtekst".
Konsekwencje: W styczniu 2008 r. Sowińska zajęła trzecie miejsce plebiscycie w "Washington Post" na Idiotę Roku.

Trójki - oddziały prewencyjne, dzięki którym szkoła miała być przyjazna i bezpieczna
W ramach programu Ministerstwa Edukacji Romana Giertycha z LPR "Zero tolerancji dla przemocy" każdą polską szkołę miał odwiedzić prokurator z policjantem i wizytatorem z kuratorium, by zbadać poziom bezpieczeństwa oraz porozmawiać z uczniami i nauczycielami.
Konsekwencje: Szkół okazało się za dużo jak na możliwości urzędników. MEN nie przygotował na czas wskazówek dla trójek, więc zadawały standardowe pytania: o alkohol, papierosy, chuligaństwo, a uczniowie odpowiadali często przy całej klasie.

Trybunał Konstytucyjny - "szczególna instytucja kilkunastu pań i panów przypadkowo dobranych"
Jak zauważył Jarosław Kaczyński w lutym 2006 r., w "Trybunale Konstytucyjnym są osoby w oczywisty sposób związane z SLD i widać to w ich orzecznictwie". Zdaniem prezesa PiS Trybunał wprowadza prawny "imposybilizm", "ale to się zmieni, gdy będzie wymiana jego członków". "My ludzi myślących tak jak prof. Zoll będziemy starali się nie powoływać. Bo ludzie, którzy mają kompleks antypaństwowy, do państwowych instytucji powoływać nie należy".
Kilka miesięcy później prezydent i premier oraz marszałkowie Sejmu i Senatu zbojkotowali doroczne Zgromadzenie Sędziów Trybunału. Powód: unieważnienie przez Trybunał niektórych zapisów nowej ustawy medialnej, m.in. o mianowaniu szefa KRRiT przez prezydenta.
Co jeszcze mówił premier o Trybunale? Że "traktowanie go jako zespołu mędrców, którzy nie podlegają żadnej krytyce, jest nieporozumieniem"; że "jest dziś po trosze trzecią izbą parlamentu", której zadaniem jest "petryfikacja zastanego układu społecznego, powstrzymywanie zmian. Gdy historia ruszy z miejsca, taka rola jest fatalna". Definicję podał w lipcu 2008 r.: Trybunał to "szczególna instytucja kilkunastu pań i panów przypadkowo dobranych".
Sędziowie narazili się szczególnie, wetując w maju 2007 r. wiele przepisów nowej ustawy lustracyjnej - dumy IV RP. Próbował im przeszkodzić poseł PiS Arkadiusz Mularczyk, oddając się nagłej, wieczornej lekturze przygotowanych w IPN teczek sędziów.
Po obaleniu przez Trybunał ustawy lustracyjnej szef MON Aleksander Szczygło nazwał sędziów "poplecznikami komunizmu" broniącymi "interesów towarzystwa".
Konsekwencje: Nie powiodła się próba zwiększenia uprawnień prezydenta przy powoływaniu prezesa Trybunału. Ale koalicja PiS-Samoobrona-LPR powołała sześciu nowych sędziów.

Taśmy Beger - próba przejęcia przez PiS posłów Samoobrony



We wrześniu 2006 r., po pierwszym wyrzuceniu z rządu Andrzeja Leppera (drugie nastąpiło przy okazji afery gruntowej), posłanka Samoobrony Renata Beger nagrała dla programu TVN "Teraz my" swoje negocjacje z politykami PiS Adamem Lipińskim i Wojciechem Mojzesowiczem. W zamian za przejście do PiS z "grupą pięciu osób" proponowali Beger stanowisko wiceministra rolnictwa i pierwsze miejsce na liście wyborczej w jej okręgu . Mojzesowicz radził: "Lepiej pokaż, że przychodzisz do nas z przekonania. Na stanowisko lepiej poczekać dwa-trzy tygodnie. A nie wejście i stołek. Bo to by był handel. Nie od razu, bo nas zabiją".
Konsekwencje: Wybuchł skandal. Lech Kaczyński wziął w obronę PiS: "Doszło do próby semantycznego nadużycia"; taśmy Beger nie pokazują korupcji politycznej, ale "rzecz rutynową"; a sprawę rozdmuchały "wpływowe media". Kilka dni później premier Jarosław Kaczyński przeprosił w TVP wszystkich, których taśmy Beger "zaskoczyły i zatrwożyły". PiS dodatkowych głosów w Sejmie nie uzbierał, a Lepper wrócił do rządu.

Telewizja Trwam - ostoja wartości i komfortu
W lutym 2006 r. telewizja Rydzyka - jako jedyna w kraju - transmitowała na żywo podpisanie paktu stabilizacyjnego między PiS, LPR i Samoobroną. Marek Suski z PiS komentował: "Media wiarygodne będą lepiej traktowane". A Jarosław Kaczyński tłumaczył "Gazecie", że Telewizja Trwam czuła się "bardzo dyskryminowana i chciała mieć jakąś satysfakcję". Dziennikarzy pozostałych mediów wpuszczono dopiero na konferencję prasową po podpisaniu paktu. Większość ją zbojkotowała - przed drzwiami położyli mikrofony i kamery.

Traktat lizboński- trochę sukces, trochę błąd




Lech Kaczyński traktat wynegocjował, a zdaniem szefowej MSZ była to "rola oscarowa" prezydenta. Potem PiS przegrał wybory, a rząd PO zaczął zabiegać, by traktat jak najszybciej został ratyfikowany. Jarosław Kaczyński zarzucił wtedy rządowi, że "wraca do klientelizmu politycznego". PiS zapowiadał głosowanie przeciw ratyfikacji w Sejmie, jeśli nie będzie dodatkowych gwarancji dla Polski.
Prezydent też zgłosił wątpliwości: "Postanowienia traktatu, choćby te związane z rzymską wiarą, muszą zostać tak mocno zabezpieczone, jak to w prawie świeckim jest możliwe" oraz: "Nie wszystko w Unii musi być dobre dla Polski", bo zapisy Karty Praw Podstawowych mogą skutkować niemieckimi roszczeniami, a brak definicji małżeństwa jako związku mężczyzny i kobiety "może godzić w powszechnie przyjęty w Polsce porządek moralny".
W kwietniu prezydent zaapelował w Sejmie o poparcie ratyfikacji. I tak się stało. Ale podpisu pod ratyfikacją wciąż nie składał. W lipcu 2008 r. zapowiedział, że czeka na ponowne głosowanie w Irlandii, która odrzuciła traktat w referendum. Do ratyfikacji wzywał prezydent Francji Nicolas Sarkozy, a o. Rydzyk protestował. "Jeśli [prezydent Kaczyński] ugnie się pod dyktatem Brukseli i go ratyfikuje, to straci zaufanie prawicy narodowej" - pisał w sierpniu w "Naszym Dzienniku" Jerzy Robert Nowak.
Konsekwencje: Prezydent ratyfikował traktat w październiku 2009 r, po 557 dniach od przyjęcia przez Sejm.
Zobacz też: Geje z Kanady

Układ - największy wróg IV RP (i Polski w ogóle)
"Zlikwidować układ" - takie zadanie Jarosław Kaczyński wyznaczył rządowi, powołując w 2005 r. koalicję PiS-LPR-Samoobrona. Układ - wyjaśnił - to "czworokąt składający się z części służb specjalnych, części środowisk przestępczych, części polityków i części środowisk biznesowych". Potem dołożył do tego "część mediów" na czele z "Gazetą Wyborczą" i TVN.
Brak postępów w ściganiu układu irytował premiera Kaczyńskiego. Według relacji Janusza Kaczmarka na naradach z ministrem sprawiedliwości Zbigniewem Ziobrą wciąż pytał : "Kiedy wreszcie ujawnimy układ", "dlaczego jeszcze nie został rozbity", bo "jak tego nie zrobimy, przegramy wybory".
Konsekwencje: W lutym 2007 r. Kaczyński odwołał szefa MSWiA Ludwika Dorna (bo nie złapał układu) i jego funkcję powierzył Kaczmarkowi. Kaczmarek układu nie wykrył, bo - zdaniem premiera - sam był jego agentem.
Zobacz też: Blida, Oligarchowie, Stolik, Śpioch, Szara sieć

WSI - wielka likwidacja
Likwidacja Wojskowych Służb Informacyjnych należała do głównych punktów programu PiS w walce z układem. Uchwalił to Sejm - również głosami PO - 30 września 2006 r. Zadanie powierzono Antoniemu Macierewiczowi. W komisji weryfikującej żołnierzy wywiadu wojskowego zatrudnił działaczy prawicowych partii politycznych, naukowców z IPN i swoich dawnych współpracowników z MSW. Efektem jego pracy był ogłoszony w lutym 2007 r. "Raport o działaniach żołnierzy i pracowników WSI".
Konsekwencje: Zamiast udowodnić przestępczą działalność WSI, raport zdemaskował tajne operacje polskich służb specjalnych, ujawnił nazwiska oficerów wywiadu na placówkach zagranicznych i dane 58 osób, które współpracowały z WSI.
Zobacz też: Aneks, Szybkie awanse, Układ

Wykształciuch - wykorzeniony inteligent niepopierający PiS



Określenia tego użył w sierpniu 2006 r. wicepremier, szef MSWiA Ludwik Dorn: "Pewna wielkomiejska warstwa ludzi z wyższym wykształceniem zasklepiła się w egoizmie społecznym, a jednocześnie w odruchu kulturowej repulsji, obrony przed wszystkim, co inne, demonstruje wzmacniane przez podział polityczny postawy niechęci, lekceważenia, kulturowej agresji wobec całej innej Polski. To mocno ignorancka, egoistyczna, narcystyczna warstwa wykształconych, która nie ma wiele wspólnego z polską inteligencją. Są to właśnie wykształciuchy - mówił w wywiadzie dla "Dziennika".
Przed zarzutem, że PiS obraża ludzi wykształconych, Dorn bronił się tym, że trawestuje myśl Aleksandra Sołżenicyna. W eseju z 1974 r. rosyjski pisarz nazwał tak warstwę społeczną, która zastąpiła starą inteligencję po wytępieniu jej przez bolszewików (tytuł eseju "Obrazowanszczina" Roman Zimand przetłumaczył jako "Wykształciuchy").
Konsekwencje: W obronie "wykształciuchów" powstał nieformalny ruch społeczny, ludzie pisali do Dorna listy, niektórzy nosili koszulki z napisem: "Jestem wykształciuchem". W październiku 2007 r. Dorn próbował łagodzić, publikując "List do wykształciucha". Nie przekonał inteligencji, która w wyborach masowo opowiedziała się przeciwko rządom jego partii.
Zobacz też: Łże-elity

Wzmożenie moralne - atmosfera w IV RP trudna do utrzymania
Pojęcia tego po raz pierwszy użył Jarosław Kaczyński zimą 2005 r. w sejmowej dyskusji nad lustracją i sprawą wyniesienia przez Bronisława Wildsteina katalogu osobowego IPN (tzw. listy Wildsteina), który zawierał 160 tys. przemieszanych nazwisk funkcjonariuszy bezpieki, tajnych współpracowników i kandydatów na TW. "Mamy dzisiaj w Polsce zjawisko szczególne - wzmożenia moralnego, napięcia moralnego. Być może nawet jest to początek nowej polskiej moralnej rewolucji. Jednej z tych, które w ciągu ostatnich 200 lat nasz kraj zmieniały. Czyn Bronisława Wildsteina należy widzieć w perspektywie owego moralnego wzmożenia, owej - daj Boże - moralnej rewolucji" - mówił Kaczyński.
Konsekwencje: Kilka miesięcy po zdobyciu władzy przez PiS Wildstein został prezesem TVP. Odwołany w lutym 2007 r., dostał autorski program w telewizji.

ZOMO - 1. zdegenerowany urzędnik; 2. przeciwnik polityczny PiS; 3. TVN



Porównywanie do ZOMO (Zmotoryzowane Oddziały Milicji Obywatelskiej) było popularnym zabiegiem retorycznych w IV RP. Zaczął wicepremier Dorn: - Nowy rząd zastał służbę cywilną stworzoną przez Leszka Millera. Jej symbolem może być zomowiec prowadzący bardzo rozległe życie towarzyskie - powiedział niedługo po objęciu urzędu.
Na pozycji ZOMO ustawił oponentów premier Kaczyński w październiku 2006 r. na wiecu w Stoczni Gdańskiej: - My jesteśmy tu, gdzie wtedy. Oni tam, gdzie stało ZOMO - mówił. W radiu precyzował: - To było specyficzne, wiecowe przemówienie, na dodatek całkowicie przekręcone. Powiedziałem: "Ci, którzy na nas plują, stoją tam, gdzie stało ZOMO", czyli bronią III Rzeczpospolitej, tak jak tamci bronili PRL-u.
"Medialnym ZOMO" określił "Nasz Dziennik" telewizję TVN, gdy zbierała materiały na temat mediów Rydzyka.

Żelazny kanclerz - Jarosław Kaczyński w kanonicznym tekście "Jarosław Kaczyński chce być żelaznym kanclerzem IV RP"
W styczniu 2007 r. pod tym tytułem ukazał się w "Dzienniku" reportaż Michała Karnowskiego z gospodarskiej wizyty premiera na południu Polski. Autor, zafascynowany jego osobowością, pisał: "Kaczyński nie jest mydłkiem sterowanym przez doradców, ma wizję, która może brzmieć chropawo, ale przez niedopowiedzenia staje się atrakcyjna". Pokazał, jak premier ciężko pracuje, nie śpiąc i nie dojadając: "Tak dużo jak teraz, pracowałem tylko na początku lat 90. Czuję różnicę wieku. To ciężki urząd. Rozumiem, dlaczego Piłsudski mówił, że tak można tylko przez rok robić. Ja chcę oczywiście dłużej, ale zobaczymy" - mówi Kaczyński Karnowskiemu. W reportażu przedstawiony jest jako "szef rządu świadomy swej siły i pozycji, raczej nauczający i ogłaszający wolę swojej władzy niż zabiegający o sympatię odbiorców".

Żubr (ospały) - czyli Polska ugryziona w tyłek przez Jarosława Kaczyńskiego



W sierpniu 2007 r. poeta Jarosław Marek Rymkiewicz mówił w wywiadzie dla "Rzeczpospolitej": "Panie premierze, bez względu na to, czy pan wygra, czy przegra [wybory], powinien pan cały czas pamiętać o tym, że to, co pan wykonał, będzie pan musiał wykonać jeszcze wiele razy. Historię Polaków trzeba będzie wiele razy poruszyć, popędzić do przodu. Nie wystarczy tylko raz zmusić do galopu tego starego białowieskiego żubra. Jarosław Kaczyński jest największym polskim politykiem od czasów Józefa Piłsudskiego, tak jak Piłsudski był największym polskim politykiem od czasów kanclerza Zamoyskiego. Siła duchowa Jarosława Kaczyńskiego jest tak wielka, że stać go na to, żeby jeszcze kilka razy ugryźć w tyłek przysypiającego żubra".

Źródło: Gazeta Wyborcza