Publicystyczno-medialny Kali zabrał się z wielką gorliwością do roboty, która jest istotą tej kampanii - do zmiany znaczeń słów, tak by ze zdrowej, narodowej wspólnoty wykluczyć wszystkich, którzy o Polsce myślą inaczej niż Pan Janek, nieoceniony Pan Bronisław oraz biskup kielecki. O ile jednak jazgot medialnego Kalego jest pewną stałą, a teraz doznał tylko mierzonego w decybelach wzmożenia, to zmiana sytuacji polega na całkowicie bezceremonialnym usankcjonowaniu go przez sporą część Kościoła. Podzielony
Kościół sam dzieli, na margines społeczny próbując zepchnąć to, co w nim samym na marginesie jest od dawna - otwartość, tolerancję, gotowość budowania wspólnoty mimo różnic.
Próba zawłaszczenia albo wprost kradzieży pewnych słów i nadania im szczególnych, służących emocjonalnemu szantażowi sensów może być trwalszym spadkiem po tej kampanii niż prezydentura któregoś z kandydatów, choć fakt, zwycięstwo jednego z nich nadałoby już owym zmienionym sensom sankcję państwowo-kościelną.
Jak wygląda taki nowy słownik nowych znaczeń? Kilka przykładów.
Prawy Polak - polak popierający
PiS i Jarosława Kaczyńskiego.
Siły rozłamu - wszyscy, którzy nie podpisują się pod narodowo-katolicką wizją świata i Polski.
Salon - osoby publiczne, które myślą inaczej niż my.
Monopol władzy - sytuacja, jaka miałaby miejsce, gdyby PO miała i prezydenta, i premiera (gdy funkcje te sprawowali bracia bliźniacy, był to element politycznego pluralizmu).
Film dokumentalny - dwugodzinna sonda uliczna, w której z założenia mogą się pojawiać wyłącznie głosy zgodne z poglądami autorów sondy.
Zaszczuwanie prezydenta - jakakolwiek krytyka Lecha Kaczyńskiego (nazywanie Aleksandra Kwaśniewskiego agentem Rosjan, a Lecha Wałęsy agentem
SB było ukłonem złożonym prawdzie).
Program informacyjny - program informujący, dlaczego trzeba popierać Jarosława Kaczyńskiego.
Prawdziwy Polak - zwolennik PiS-u, najlepiej jeśli nie lubi liberalizmu, wszelkich mniejszości, w szczególności seksualnych, oraz obcych, w szczególności Rosjan i Niemców.
Establishment - ci, których nie możemy zastąpić z racji swego talentu, ale których chcielibyśmy zastąpić z pomocą wspieranej przez nas partii.
Solidarność - wspólnota tych, którzy myślą tak jak my (inni nie myślą).
Może niektórych drażnić preferowana przez PO polityka, by użyć terminologii wakacyjnej, all inclusive, czyli włączania każdego, kogo włączyć się da, takiej dzisiejszej Platformy Jedności Narodu. Sęk w tym, że jedyną poważną alternatywą dla niej jest polityka all excluding, wyłączania i spychania kogo się da na margines polskości oraz debaty. Co tu wybrać, gdy można wybierać między sztuczną może jednością a autentycznym dzieleniem Polski?
Efektem obecnej kampanii będzie utrata sensu przez część słów ("prawy"), mimowolnie nadany szyderczy wymiar innym sformułowaniom ("prawdziwy Polak") oraz długotrwałe podważenie sensu słów bardzo ważnych, w szczególności słowa patriotyzm. Na tych łamach profesor Środa mądrze pisała o różnych jego rodzajach i wymiarach. Problem w tym, że istnienie różnych rodzajów patriotyzmu - czy to republikańskiego, czy mitycznego, czy obywatelskiego - zakłada też dopuszczalność różnych wrażliwości i punktów widzenia. Otóż "prawdziwy patriotyzm" taką rozmaitość wyklucza. Słuszna jednomyślność versus czasem trudny, ale jednak pluralizm. Takie będzie najważniejsze starcie na kampanijnym ringu.
