Po raz pierwszy gwałciciel atakuje 9 stycznia o piątej nad ranem. Obok zielonogórskiego dworca PKP gwałci kobietę, która wraca do domu z nocnej zmiany. Dziesięć dni później bandyta napada na prostytutkę przy drodze. Następnego dnia atakuje dwa razy. Pierwszej kobiecie udaje się uciec. Druga ma pocięta twarz i dekolt. Piątą ofiarą jest 16-latka, która bawi się z psem w parku, kiedy ktoś nagle zarzuca jej worek na głowę i rozcina nogawki spodni. Po tygodniu ciszy znowu atak. W Krośnie Odrzańskim, 30 km od Zielonej Góry, kierowniczka zmiany w markecie zgłasza, że została napadnięta w drodze do pracy. Bandyta tnie jej ręce żyletką, gdy zasłania twarz przed ciosami.

Godzinę później zgłasza się siódma kobieta, 22-latka z Leśniowa Wielkiego. - Napadł mnie, gdy wyszłam na podwórko po drewno - opowiada. - Uderzył od tyłu i zaciągnął do domu. Zgwałcił na oczach trzyletniej córki i dziewięciomiesięcznego syna.

Policjanci wycinają materiał z kanapy narożnej, na której doszło do gwałtu. Blokują drogi, przeczesują lasy. Śledztwo przejmują prokurator krajowy i komendant główny policji. Po tygodniu śledczy przyznają: dwóch ostatnich napadów nie było. Kobiety kłamały.

Dlaczego?

Andżelika, 22-letnia drobna brunetka, wyjmuje na stół tabletki, które dał jej lekarz tuż po tym, kiedy zgłosiła gwałt policji. - Przed HIV miały mnie uchronić - tłumaczy. - Wiem, że dużo kosztują, więc nie zażyłam. Oddam je. Ktoś naprawdę na nie czeka.

Piątek 12 lutego zapamięta do końca życia. - I do końca życia będę żałować, że skłamałam - mówi. To był zimny poranek. - Obudziłam się i podbiegłam do okna - opowiada. - Bałam się, że zobaczę wóz kuratorki i policjantów. Wyobrażałam sobie, jak wchodzą do domu i odbierają mi dzieci. One płaczą, a ja szarpię się, kiedy mi je wyrywają.

Paliła w piecu, kiedy usłyszała SMS. Od siostry: "Gwałciciel napadł na kobietę w Krośnie, uważaj". - I wtedy pomyślałam, że jeśli powiem, że zostałam zgwałcona, wszyscy będą mi współczuć, a sąd nie odbierze dzieci - opowiada.

O gwałcicielu usłyszała kilka dni wcześniej. Każda stacja telewizyjna grzmiała o nim w serwisach informacyjnych. Pokazywali rysopisy. Andżelika nie zdążyła im się nawet dobrze przyjrzeć. - Nie zdawałam sobie sprawy, że policjanci tak będą mnie maglować. Myślałam tylko o jednym: że nie zabiorą mi dzieci. Bo kto by to zrobił zgwałconej kobiecie?

Miała na sobie dwie pary spodni. Wzięła nożyczki i rozcięła materiał. - Wiedziałam, że gwałciciel kaleczy swoje ofiary, a ja miałam na nogach kilka szram - tu otarłam się o piecyk, tam kot mnie podrapał - pokazuje.

Dopiero, kiedy przyjechali policjanci, dowiedziała się, że gwałciciel tnie piersi i twarz. - Myślałam, że spiszą moje zeznania i odjadą. Nigdy nikogo nie złapią. A tu nagle zrobił się taki szum, rozpętałam prawdziwą burzę. Policjanci zrobili obławę. Szukali białego auta, choć o aucie nic nie mówiłam.

- Potem już nie mogłam się wycofać. I dalej kłamałam. Gdy policjant robił portret pamięciowy, gubiłam się w szczegółach. W końcu, gdy skończyli, okazało się, że "mój" gwałciciel jest podobny do mojego Grześka. Bo tylko jego obraz mam w pamięci.

Śledztwo ruszyło.

Zamiast psychoterapii

Leśniów Wielki to wieś pod Zieloną Górą. W jednoizbowym domu, w którym zielona miska zastępuje łazienkę, mieszkają rodzice Andżeliki - Grażyna z Andrzejem, Andżelika z partnerem Grzegorzem i dwojgiem dzieci. Ale nie mogą tutaj zostać.

Pochodzą z Ownic koło Słubic. Przez lata mieszkali w służbowym mieszkaniu PGR-u. Andrzej, mąż Grażyny, doił krowy, Grażyna doglądała owiec. Latem 1997 r. musieli wyjechać z Ownic, bo zbliżała się fala powodziowa. Strażacy kazali uciekać. - Gdy po pół roku chcieliśmy wrócić do naszego mieszkania, okazało się, że przejęła je gmina, bo je rzekomo porzuciliśmy - opowiada Grażyna.

Trafili do Leśniowa. Znajomy leśniczy pozwolił im mieszkać w starym domu w zamian za pracę. Od czterech lat Piątkowie szukają nowego domu. Bez skutku.

- Szukali pomocy w gminie - mówi burmistrz Czerwieńska Piotr Iwanus - Ale sąd, wydając wyrok eksmisyjny, nie zobowiązał nas do zapewnienia mieszkania socjalnego. Dlatego nie mogliśmy ich wpisać na listę oczekujących na lokal.

Piątkami zajmuje się ośrodek pomocy w Czerwieńsku. Raz na kilka miesięcy dostają zapomogę. Największą - 500 zł - wzięła Andżelika tuż po "gwałcie". Miała za nią zapłacić za wizyty u psychologa (to należy się ofierze gwałtu), ale opłaciła bieżące rachunki.

Dziecko bez PESELU

Martynka siedzi przy stole, wcina kukurydziane chrupki, rysuje kredkami zwierzątka. Igor drzemie w wózku. - Łóżeczko kupimy, jak odbierzemy becikowe - mówi Grzegorz, który pracuje przy wyrębie lasu. - Ale żeby becikowe dostać, trzeba mieć dowód osobisty.

Źródło: Gazeta Wyborcza

1 2  następne »