Jestem wdzięczny "Gazecie", że pomieściła in extenso wszystkie głosy mówców z okazji 65. rocznicy wyzwolenia KL Auschwitz. Niestety, w toku spisywania mojego wystąpienia trzykrotnie zniekształcono wspaniały wiersz wybitnego polskiego poety Bolesława Taborskiego. Należy mu się, aby Czytelnicy poznali ten wiersz bez skazy. Oto on:
WSPÓŁCZUCIE
Najważniejsze jest współczucie
Dla wszystkiego co na ziemi.
Ludzi, zwierząt i też roślin,
Skał, mórz - znów mówię - ludzi.
Ono czyni życie znośnym,
A jego brak odczłowiecza.
Weźmy sprawców Holocaustu,
Sługi diabła na tej ziemi.
Udawali, że są ludźmi,
Ba, nadludźmi.
Byli niczym,
Nie wiedzieli, co współczucie...
Źródło: Gazeta Wyborcza
